Press "Enter" to skip to content

Peperomia – pielęgnacja, uprawa i przegląd odmian

Mimo dobrej odporności na mróz w temperaturze -23°C zaleca się wcześniejsze przygotowanie winogron na chłodne dni. W takim przypadku konieczne jest ostrożne usunięcie krzaków z kratek, a następnie związanie ich z kilku części. mocną belkę i opuść ją tak, aby około 10 cm. Następnie winogrona pokrywa się gałązkami jutowymi lub świerkowymi.

Winogrona “Emir” – opis, zdjęcie i charakterystyka odmiany

Aby uprawiać winogrona Emir, należy zwrócić uwagę na niektóre cechy dotyczące bezpośredniej uprawy rośliny. Pomimo swojej prostoty i braku konieczności korzystania ze specjalistycznych narzędzi, opisane zalecenia mogą zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia problemów lub błędów, które często występują w ćwiczyć.

Autorzy i historia pojawienia się

Winogrona Emir to jedna z najnowszych innowacji, stworzona dzięki staraniom Wiktora Michajłowicza Kaługina – znany i bardzo profesjonalny hodowca mieszkający na Zaporożu, Ukraina. Hodowca ludowy zyskał dużą popularność dzięki dość wysokiej jakości i produktywnym odmianom, należy zauważyć, że opisana odmiana nie jest wyjątkiem od zasady.

Opis i wygląd

Charakterystyczną cechą krzewu jest dość wysokie tempo wzrostu, dlatego jego wysokość często sięga 3-4 m. należy zwrócić uwagę na rozłożystą część liściastą, potężne gałęzie i korzeń odporny na różne wpływy zewnętrzne system.

Dzięki powyższym cechom roślina charakteryzuje się doskonałą przeżywalnością, wysoką plennością oraz bezpieczną przenośnością. Jak pokazuje praktyka, jagody są nie tylko dobrze transportowane z miejsca na miejsce, ale także nie tracą swoich właściwości wizualnych i smakowych. Dzięki temu odmiana jest aktywnie wykorzystywana zarówno do uprawy osobistej, jak i do sprzedaży.

Jagody i ich smak

Głównym odcieniem jagód jest fioletowo-czerwony odcień, który charakteryzuje się delikatną powłoką woskową oraz możliwością zmiany koloru na ciemniejsze odcienie. Cechą charakterystyczną jest również stożkowo-owalny kształt owoców, a na ich końcu można zauważyć wyraźne spłaszczenie. Średnia waga dojrzałych jagód waha się od 20 do 35 g przy wymiarach w granicach 52×30 mm. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na gęsty i mięsisty miąższ, który przyjemnie chrupie w ustach. Smak określa się jako harmonijny i przyjemny.

Owoce osadzone są na małych, średnio gęstych gronach o cylindrycznym kształcie, których cechą jest obecność 1-2 skrzydeł. Waga jednego pęczka waha się w granicach 800-2000 g – podobny rozrzut tłumaczy się zewnętrznymi warunkami wzrostu.

Czas dojrzewania i wydajność

Odmiana Emir to dość powszechna odmiana winogron, która zaliczana jest do grupy wcześnie dojrzewających – jagody dojrzewają około 110-120 dni. Jednocześnie plon pozostaje na akceptowalnym poziomie – 20-25 kg dojrzałych i smacznych jagód z jednego krzewu.

Rosnące funkcje

Uprawa winogron zawsze zaczyna się od określenia miejsca. Eksperci zdecydowanie zalecają sadzenie tej odmiany na obszarach dobrze nagrzewanych przez promienie słoneczne. Na uwagę zasługuje również brak wód gruntowych powyżej 1,5 m oraz preferowanie podłoży czarnoziemowych i średniogliniastych. Jeśli ziemia nie jest wystarczająco luźna lub pożywna, winogrona nie będą w stanie w pełni się rozwinąć, podczas gdy istnieje duża szansa na gnicie systemu korzeniowego.

Do uprawy winogron najlepiej nadają się sadzonki dwuletnie kupowane wyłącznie od sprawdzonego i oficjalnego dostawcy. Przed sadzeniem upewnij się, że długość pędów wynosi co najmniej 20 cm, natomiast kora sadzonki charakteryzuje się całą strukturą i jednolitą barwą.

W przypadku opisanej odmiany najlepiej nadają się otwory do sadzenia, których głębokość wynosi 85 cm, a średnica około 75 cm. Na dole eksperci zalecają dodanie 10-15 cm drobnego żwiru, który działa jak system odwadniający. Dodatkowo posypuje się niewielką ilością torfu, piasku i czarnej ziemi. Następnie system korzeniowy jest delikatnie prostowany, po czym sadzonka jest instalowana bezpośrednio na środku otworu.

Nawadnianie gleby w pierwszych miesiącach odbywa się co tydzień, po czym proces ten przeprowadza się wyłącznie w razie potrzeby. Dodatkowo gleba jest nawilżana bezpośrednio na 20 dni przed kwitnieniem. Najliczniejsze podlewanie obserwuje się w procesie pozyskiwania owoców o deklarowanym odcieniu.

Jeśli chodzi o zanęty, początkowy nawóz w postaci mocznika i saletry amonowej najlepiej dodać, gdy pąki pęcznieją. Sól potasową wprowadza się dopiero przed kwitnieniem, a superfosfat dodaje się podczas tworzenia jajników. Po zebraniu plonu eksperci dodatkowo zalecają karmienie krzewów kwasem borowym i siarczanem sodu.

Mrozoodporność i potrzeba schronienia

Mimo dobrej odporności na mróz w temperaturze -23°C zaleca się wcześniejsze przygotowanie winogron na chłodne dni. W takim przypadku konieczne jest ostrożne usunięcie krzaków z kratek, a następnie związanie ich z kilku części. mocną belkę i opuść ją tak, aby około 10 cm. Następnie winogrona pokrywa się gałązkami jutowymi lub świerkowymi.

Brak recenzji. Możesz napisać własną recenzję, aby pomóc innym czytelnikom.

Kategorie

  • Opinia Męska
  • Pielęgnacja Twarzy I Ciała
  • Na świątecznym Stole
  • Camping
  • Napoje
  • Rzemiosła I Zabawki Własnymi Rękami
  • Recepty
  • Przechowywanie Produktów
  • Urodziny I Rocznice
  • Zwierzęta
  • Ferie
  • Blogów
  • Horoskopy I Zegar Anioła
  • Podróż
  • Diety
  • Rootowanie Smartfona
  • Piękno
  • W Wielowymiarowej
  • Połączenie
  • Kalendarze Księżycowe
  • Aromaterapia
  • Domeny, Adresy Url I Ip
  • Ogrodnictwo
  • Porady Na Co Dzień
  • Puste Na Zimę
  • Autocraps
  • Интерьер
  • Studio Twórców Facebooka
  • Sałatki
  • Czystość I Porządek

Peperomia – pielęgnacja, uprawa i przegląd odmian

YouTube player

Peperomia to łatwa w uprawie roślina domowa, trzeba jednak wiedzieć jak o nią dbać. Na filmie Ania opowie Wam o jej preferencjach i wymaganiach. Dowiecie się, jakie stanowisko lubią peperomie, jak je podlewać i rozmnażać oraz z jakimi problemami w uprawie możecie się zetknąć. Na koniec przedstawimy Wam różne odmiany peperomii, byście mogli w pełni docenić ich urodę i różnorodność. Aktualnie dostępne u nas peperomie obejrzycie tutaj.

Pielęgnacja peperomii: spis treści

  • Stanowisko dla peperomii
  • Podlewanie
  • Podłoże dla peperomii
  • Rozmnażanie
  • Problemy w uprawie i szkodniki
  • Peperomia – odmiany

Stanowisko dla peperomii

Peperomia Watermelon

Peperomie, znane nam również jako pieprzówki, to bardzo duża i zróżnicowana grupa roślin. Obejmuje około 1000 gatunków, rosnących w Ameryce Północnej, Południowej i Afryce, jednak wiele z nich łączy kilka rzeczy, których znajomość ułatwi nam uprawę.

Peperomie są roślinami tropikalnymi, więc na pewno będą wdzięczne za podwyższoną wilgotność powietrza. Jednak zraszanie zdecydowanie nie jest dla nich. Dlatego w przypadku bardzo suchych mieszkań – warto pomyśleć o zakupie nawilżacza powietrza. Nie musi być to jednak bardzo wysoka wilgotność powietrza, tak jak w przypadku np. niektórych kalatei. Dadzą sobie radę nawet w 50%. Zimą pamiętajmy, aby trzymać je z dala od grzejników.

Stanowisko dla peperomii powinno być jasne, z dużą ilością rozproszonego światła. Niekorzystne będzie dla nich zarówno bardzo silne promieniowanie słoneczne (np. parapet południowego okna), jak i bardzo ciemne miejsce. W przypadku zbyt małej ilości światła ich pędy będą wydłużone, stracą jędrność. Sam pokrój wtedy również wiele straci na atrakcyjności, dlatego obserwujmy naszą roślinę, aby dobrać jej możliwie jak najlepsze miejsce, np. w pobliżu wschodniego lub zachodniego okna.

Podlewanie

Większość peperomii ma grube, sukulente liście. To również mówi nam wiele o ich potrzebach. W owych liściach, i nawet w łodygach, te rośliny magazynują wodę, dlatego nie potrzebują zbyt częstego i obfitego podlewania. Podlewajmy je dopiero wtedy, gdy podłoże dobrze przeschnie. W przypadku mniej gęstych okazów możemy podlewać ziemię od góry, pilnując by nie zalać rośliny. Natomiast te bardzo gęste okazy polecamy podlewać metodą od dołu. Nalejmy przefiltrowaną i/lub przegotowaną wodę, koniecznie o temperaturze pokojowej, do miski i wstawmy do niej doniczkę na od 10 do 30 minut. Roślina sobie w tym czasie sama pobierze potrzebną ilość wody. Możemy też nalać wodę do osłonki, ale nie zapomnijmy wylać nadmiaru wody. W sezonie wegetacyjnym, czyli od marca do września, raz na dwa tygodnie możemy dokarmić peperomię dawką nawozu do roślin zielonych lub biohumusu.

Podłoże dla peperomii

Ważna jest również ziemia, w której uprawiamy naszą peperomię. Powinna być dość przepuszczalna i jałowa, z dodatkiem piasku, perlitu, wermikulitu. Dobrze rozluźnione podłoże sprawi, że woda będzie swobodnie przepływać i jej nadmiar wypłynie przez otwory drenażowe. W Jungle Boogie znajdziecie podłoże dedykowane właśnie peperomiom, nada się również to dedykowane kaktusom i sukulentom. Kolejny kluczowy aspekt to doniczka – peperomie to rośliny o dość drobnym systemie korzeniowym, dlatego zdecydowanie nie odnajdą się w bardzo obszernych doniczkach. Nadmiar ziemi sprawi, że roślina nie będzie mogła sobie poradzić z taką ilością wody i składników pokarmowych, co będzie sprzyjać procesom gnilnym. Wybierajmy raczej te mniejsze i płytsze doniczki. Dzięki temu nie zajmą też zbyt dużej powierzchni i zawsze znajdzie się miejsce na kolejną peperomię �� . Dobra wiadomość jest też taka, że te rośliny nie potrzebują częstego przesadzania.

Rozmnażanie

Peperomie, w zależności od gatunku, możemy rozmnażać przez sadzonki pędowe lub liściowe. W przypadku pędowych wystarczy uciąć fragment pędu czystym, sterylnym narzędziem i włożyć do wody (najlepiej z dodatkiem węgla aktywnego). Po upływie około trzech tygodni powinny się pojawić korzenie. Ukorzenioną sadzonkę sadzimy w dedykowanym podłożu lub możemy ją wykorzystać do zagęszczenia rośliny. W przypadku sadzonek liściowych, umieszczamy ogonek również w wodzie lub bezpośrednio w podłożu. Ważne jest zapewnienie sadzonkom jasnego stanowiska o podwyższonej wilgotności powietrza.

Problemy w uprawie i szkodniki

Najczęstszym problemem w uprawie peperomii jest przelanie. Ciężkie, stale mokre podłoże, jak również zraszanie i zalewanie liści podczas podlewania, mogą przyczyniać się do gnicia rośliny i chorób grzybowych. Efektem będą miękkie pędy, żółknące i opadające liście. Dlatego pamiętajmy o umiarze w podlewaniu – niektóre odmiany możemy traktować nawet jak kaktusy.

Ponadto są to rośliny kruche, dlatego lepiej ich bez potrzeby nie dotykać – nie trzeba dużej siły, żeby ukruszyć najpiękniejszy liść. Jeśli mamy potrzebę wyczyścić roślinę, zróbmy to lepiej suchą, miękką szmatką lub pędzelkiem.

Jeśli chodzi o szkodniki, nie jest to raczej roślina na nie podatna. Ewentualnie mogą się pojawić wełnowce lub tarczniki, dlatego ważne jest regularne oglądanie rośliny, aby móc zadziałać jak najszybciej.

Peperomia – odmiany

Możemy wyróżnić dwa charakterystyczne dla peperomii pokroje:

  • Gęsty, krzaczkowaty o wyniosłych pędach, np. Peperomia Watermelon, Peperomia Rosso, Peperomia Piccolo Banda, Peperomia Napoli Nights
  • Płożący, a nawet zwieszający się, np. Peperomia Pepperspot, Peperomia Hope, Pepperomia scandens Variegata, Peperomia rotundifolia

Peperomia rotundifolia

Na koniec dwie dobre wiadomości: wiele odmian bardzo często kwitnie��, a co więcej – peperomie to rośliny bezpieczne dla zwierząt i nietoksyczne. Dlatego śmiało mogą być ozdobą również domu, w którym mieszka kot, pies, czy małe dziecko.

Migdałowiec – uprawa, pielęgnacja i odmiany

Migdałowiec trójklapowy nazywany także migdałkiem to bardzo popularny, obficie kwitnący krzew ogrodowy. Największą zaletą migdałowca jest obfite kwitnienie (już pod koniec kwietnia) oraz łatwa uprawa. Wymaga jedynie przycięcia raz na kilka lat i okrycia na zimę.

Wygląd

Migdałowiec trójklapowy (Amagdalus triloba, syn. Prunus triloba) należy do bardzo licznej rodziny różowatych (Rosaceae) i jest blisko spokrewniony z brzoskwiniami, morelami i śliwami oraz migdałem zwyczajnym rodzącym jadalne nasiona – migdały. Migdałowiec pochodzi z północno-wschodnich Chin. Dzikorosnące okazy mają pojedyncze kwiaty, z pięcioma płatkami. W ogrodach najczęściej sadzona jest pełnokwiatowa jasnoróżowa odmiana `Multiplex` lub intensywnie różowa `Rosemund`. Każdy zeszłoroczny pęd pokryty jest setkami małych kwiatków (do 3,5 cm średnicy) przypominających pełne różyczki o kolorze pudrowanych cukierków. Gdy pąki są nie do końca rozwinięte kwiaty są różowe, a gdy w pełni rozkwitną są biało-różowe. Kwiaty pojawiają się jeszcze przed rozwojem liśćmi, co znacznie potęguje dekoracyjność kwitnienia, gdyż pędy są „oblepione” setkami białoróżowych kwiatuszków. Liście są żywozielone, piłkowane na brzegach, często trójklapowe na szczycie (charakterystyczne dla migdałka), lekko owłosione od spodu. W sprzedaży dostępne są migdałowce rosnące na własnym korzeniu (tzw. formy krzaczaste) oraz formy pienne – szczepione na 1,2-1,5 metrowym pniu (podkładka z ałyczy). Forma szczepiona dorasta maksymalnie do 3 metrów wysokości i około 2 metrów szerokości korony, po 10 latach zwykle jednak nie przekracza 1,5 metra wysokości i szerokości. Formy krzaczaste osiągają maksymalnie 1 m wysokości i szerokości. Pędy są ciemnobrązowe, lekko błyszczące i sztywne. Rosną pionowo do góry, mają tendencję do wyłamywania się pod ciężarem śniegu (zwłaszcza u form szczepionych).

Wymagania, uprawa i pielęgnacja

Migdałowiec jest łatwy w uprawie i nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych. Znacznie mniej kłopotliwa jest forma krzaczasta, niż szczepiona na pniu. Co roku należy przeprowadzić cięcie (po kwitnieniu, w czerwcu!) skracając gałązki o połowę ich długości. Latem na pędach zawiążą się pąki kwiatowe na przyszły rok. Cięcie przeprowadzone w terminie wpłynie pozytywnie na kolejne kwitnienie oraz zagęści koronę. Zbyt późne cięcie może spowodować, że w kolejnym roku migdałek będzie kwitł bardzo słabo. Wycinamy także wszystkie suche i chore gałązki. U form szczepionych trzeba regularnie wycinać pędy wyrastające z podkładki i korzeni. Krzew może przemarzać w mroźne zimy (poniżej -30°C), dlatego też warto go zabezpieczać przed mrozem. Formy krzaczaste wymagają usypania kopczyka wokół podstawy pędów, a formy szczepione na pniu dodatkowo osłony agrowłókniną.