Press "Enter" to skip to content

Winogrona Carmen – opis, zdjęcie i charakterystyka odmiany


Autor: Dorota Blednicka

Marcin Borowicz – charakterystyka

Marcin Borowicz, główny bohater „Syzyfowych prac” Stefana Żeromskiego, jest jedynym synem Walentego i Heleny Borowiczów, zubożałych szlachciców, mieszkających w Gawronkach. Czytelnik poznaje go w dniu, w którym wraz z rodzicami jedzie do pobliskich Owczar, aby rozpocząć naukę w szkole elementarnej i przez jedenaście lat śledzi jego dorastanie aż do ukończenia gimnazjum i otrzymania świadectwa dojrzałości. W chwili rozpoczęcia akcji powieści jest to

„duży, tęgi i muskularny chłopak ośmioletni, z twarzą nie tyle piękną, ile rozumną i miłą. Oczy ma czarne, połyskliwe, w cieniu gęstych brwi ukryte. Włosy krótko przystrzyżone „na jeża” okrywa barankowa czapka wciśnięta aż na uszy. Ma na sobie zgrabną bekieszę z futrzanym kołnierzem i wełniane rękawiczki.”.

W Owczarach rozpoczyna się kolejny etap życia chłopca. Rozpieszczony przez rodziców, dobrze wychowany wyrósł na dziecko wrażliwe i nieśmiałe, charakteryzujące się typowo dziecięcą naiwnością i ufnością. Wyjazd z domu rodzinnego, rozłąka z ludźmi, których znał i kochał, sprawia, że jest zdezorientowany i przypuszcza, że w szkole nie czeka go nic dobrego. Przede wszystkim musi nauczyć się samodzielności. Po rozstaniu z rodzicami ogarnia go bezgraniczna rozpacz i tęsknota. Nagle nie ma przy nim ukochanej matki, która zawsze go wspierała, dzieliła z nim wszystkie smutki i radości, rozumiała jego potrzeby. Stara się być jednak dzielny, rozumiejąc, że rodzice wierzą w jego zdolności i rozum, pragnie, aby byli z niego dumni. Przez pierwsze miesiące nie ma kontaktu z domem rodzinnym, co mm go zahartować. Marcinek jednak nie zapomina i nadal tęskni. Nawet widok Gawronek w oddali powoduje u niego wybuch płaczu. Jego samotność pogłębia fakt, że nie może bawić się z chłopcami ze wsi ze względu na tzw. dobre wychowanie.

Chłopiec uczy się z uporem, niekiedy na pamięć, nieustannie upominany przez pana Wiechowskiego, co wywołuje w nim strach przed egzaminami wstępnymi. Ów lęk, zakorzeniony podczas nauki w Owczarach, będzie mu towarzyszył przez wiele miesięcy pobytu w gimnazjum. Szczególne trudności sprawia mu arytmetyka. Są też dni, w ciągu których ma wrażenie, że w rzeczywistości nie rozumie niczego.

W kilka miesięcy później czytelnik widzi Marcina Borowicza jako kandydata do klasy wstępnej, ubranego już „po męsku”:

„zdjęto mu nareszcie sznurowane trzewiki i pończochy, odziano w rzeczywiste spodnie, sięgające aż do samych obcasów nowych kamaszków z gumami”.

Miasto, ograniczające przestrzeń, do której był przyzwyczajony, przeraża go i przytłacza. Chłopiec czuje się znużony i smutny: „Męczyła go i dławiła spiekota miejska, bruk palił i wykręcał mu nogi, widok murów a brak horyzontu sprawiał mu przykrość bez nazwy, co mimo nieustannych westchnień nie mogła wyrwać się z piersi. Wszystko w tym mieście było inne niż na wsi, było dla niego zimne i szorstkie, traktowało go nie jako dziecko”. Dlatego też później szuka miejsc, które przypominają mu dom rodzinny, wieś i matkę.

Autor opracowania lektury

Autor: Dorota Blednicka

Dowiedz się więcej

  • Opracowanie
  • • Syzyfowe prace
  • • Stefan Żeromski – nota biograficzna
  • • Syzyfowe prace – streszczenie
  • • Syzyfowe prace – streszczenie szczegółowe
  • • Syzyfowe prace – opracowanie
  • • Syzyfowe prace – plan wydarzeń
  • Syzyfowe prace – bohaterowie
  • • Andrzej Radek – charakterystyka
  • • Marcin Borowicz – charakterystyka
  • • Napisz cechy Marcina Borowicza i uzasadnij je. Mogą być cytaty z książki.
  • • Porównanie w tabeli Marcina Borowicza i Andrzeja Radka
  • • Opisz wygląd zewnętrzny Marcina Borowicza z powieści Syzyfowe prace
  • • Marcin Borowicz i Andrzej Radek – charakterystyka porównawcza
  • • Pozostali bohaterowie Syzyfowych prac
  • • Pani Przepiórkowska “stara Przepiórzyca”
  • • Sztetter
  • • Iłarion Stiepanycz Ozierskij
  • • Rudolf Leim
  • • Tomasz Walecki “Figa”
  • • Antoni Paluszkiewicz “Kawka”
  • • Walenty i Helena Borowiczowie
  • • Anna Stogowska “Biruta” – charakterystyka postaci
  • • Bernard Sieger (Zygier) – charakterystyka
  • • Syzyfowe prace – pytania i odpowiedzi
  • • Syzyfowe prace na małym ekranie
  • • ciekawostki
  • • Syzyfowe prace – S. Żeromski – test z treści lektury

Czytaj książkę w serwisie:

Wszelkie prawa zastrzeżone

Winogrona “Carmen” – opis, zdjęcie i charakterystyka odmiany

Winogrono Carmen jest dość popularną odmianą wśród profesjonalnych winiarzy zajmujących się komercyjnym winieniem, a także wśród początkujących amatorów. Carmen charakteryzuje się doskonałym smakiem, dobrą prezentacją. Kultura jest bezpretensjonalna w opiece. Dzięki odpowiedniej technologii rolniczej ta odmiana jest w stanie zadowolić każdego ogrodnika stabilnymi i bogatymi zbiorami.

Autorzy i historia pojawienia się

Odmiana hybrydowa Carmen została uzyskana przez krajowego hodowcę amatora – Jewgienija Georgiewicza Pawłowskiego w wyniku skrzyżowania odmian rodzicielskich Nadieżda AZOS i FVC-94-3.

Opis i wygląd

Uprawa charakteryzuje się dużą i potężną siłą wzrostu, winorośl dorasta do 2 metrów długości. Już pod koniec wiosny krzew zaczyna kwitnąć, a kwiaty tworzą zarówno żeńskie, jak i męskie, więc hybryda nie wymaga dodatkowego zapylenia.

Liście średniej wielkości, bogaty szmaragdowy kolor. Grona mają gęstą strukturę, stożkowy kształt. Waga każdego waha się w granicach 600-800 g. W sprzyjających warunkach występują też gromady olbrzymie, osiągające 1,5 kg.

Jagody i ich smak

Dojrzałe jagody są niebiesko-czarne, duże, owalne, wydłużone. Niedojrzały kolor owoców zmienia się z liliowoczerwonego na fioletowy. Waga jagód waha się między 6-8 g, pojedyncze winogrona mogą osiągnąć 12 g.

Skórka owocu jest cienka, prawie niewyczuwalna podczas użytkowania, a miąższ gęsty i chrupiący. Smak słodki, harmonijny, bez obcych nut.

Czas dojrzewania i wydajność

Pod względem dojrzewania Carmen należy do odmian wczesnych. Od zerwania pąków do zbioru owoców mija 100-110 dni. Zbiory zaczynają być zbierane na początku sierpnia. Oczywiście terminy te mogą być przesunięte w zależności od klimatu w regionie i warunków pogodowych.

Rosnące funkcje

Do sadzenia sadzonek wybierz jasne miejsce, w którym przez większość dnia panuje słońce. Kultura będzie dobrze rosła wzdłuż żywopłotu lub ogrodzenia, jeśli zostanie wybrana południowa strona terenu.

Odmiana jest bezpretensjonalna dla podłoża, z wyjątkiem podmokłej gleby. Lądowanie odbywa się wiosną, kiedy ziemia nagrzewa się do 12 stopni. Gleba jest przygotowywana jesienią przez kopanie i nawożenie.

Wykop jest uformowany zgodnie ze standardowym schematem 80x80x80 cm. Układa się mieszaninę materii organicznej i gleby. Sadzonka jest montowana w taki sposób, aby szyjka korzeniowa unosiła się nad ziemią. Następnie ziemię wylewa się na korzenie i wszystko jest dobrze zagęszczone. Po zakończeniu kulturę należy podlać 2 wiadrami wody.

Opieka nad hybrydą nie jest szczególnie trudna i składa się ze standardowych czynności:

  • terminowe podlewanie, zwłaszcza w okresie suchym (1 raz w tygodniu), ale tylko zanim jagody zaczną dojrzewać;
  • rozluźnienie gleby i odchwaszczanie chwastów;
  • przycinanie i racjonowanie wczesną wiosną, przed pęknięciem pąków;
  • zapobieganie chorobom i atakom szkodników (najlepszą opcją jest płyn Bordeaux);
  • nawożenie (wiosna – skład mineralny, jesień – materia organiczna).

Warto powiedzieć, że przycinanie jest szczególnie niezbędnym środkiem, ponieważ plon zależy bezpośrednio od formowania się krzewu.

Przycinanie odbywa się 2 razy w roku – wiosną i jesienią.

  • Przycinanie wiosenne polega na przycinaniu pędów do 6 oczu. Procedurę przeprowadza się przed pęknięciem pąków. Optymalny czas to ustalona pogoda, temperatura powietrza wynosi 3-4 stopnie Celsjusza.
  • Jesienią sanitarne przycinanie winorośli odbywa się po zbiorach lub po opadnięciu liści. Usuń wierzchołki, wysuszone lub uszkodzone gałęzie.

Odmiana Carmen doskonale rozmnażana przez sadzonki.

Mrozoodporność i potrzeba schronienia

Hybryda Carmen jest dość mrozoodporna, wytrzymuje temperatury do -23 stopni. Dzięki tej jakości jest z powodzeniem uprawiany nawet w regionach północnych.

Brak recenzji. Możesz napisać własną recenzję, aby pomóc innym czytelnikom.

Kategorie

  • Opinia Męska
  • Pielęgnacja Twarzy I Ciała
  • Na świątecznym Stole
  • Camping
  • Napoje
  • Rzemiosła I Zabawki Własnymi Rękami
  • Recepty
  • Przechowywanie Produktów
  • Urodziny I Rocznice
  • Zwierzęta
  • Ferie
  • Blogów
  • Horoskopy I Zegar Anioła
  • Podróż
  • Diety
  • Rootowanie Smartfona
  • Piękno
  • W Wielowymiarowej
  • Połączenie
  • Kalendarze Księżycowe
  • Aromaterapia
  • Domeny, Adresy Url I Ip
  • Ogrodnictwo
  • Porady Na Co Dzień
  • Puste Na Zimę
  • Autocraps
  • Интерьер
  • Studio Twórców Facebooka
  • Sałatki
  • Czystość I Porządek

Życie zgodne z naturą.

Jak tego dokonać? Blog o zdrowym żywieniu, kuchni, rolnictwie ekologicznym oraz szeroko pojętym szczęśliwym wiejskim i miejskim życiu w zgodzie z przyrodą.

Uprawa kalarepy jest łatwa.

Kalarepa – charakterystyka, odmiany, uprawa.

Kalarepa jest powszechnie znanym warzywem, posiada wiele właściwości odżywczych a także zdrowotnych. Należy do warzyw o małych wymaganiach, dlatego jest doskonałą rośliną dla początkujących. Zapraszam do lektury!

Kalarepa- charakterystyka

Kalarepa pochodzi z rodziny kapustowatych i jest rośliną dwuletnią. W pierwszym roku uprawy powstaje gruba, mięsista łodyga o kształcie kuli a otacza ją rozeta liści. Natomiast w drugim roku tworzy się rozgałęziony pęd kwiatostanowy. Liście kalarepy są podłużne, o długich ogonkach i barwie zielonej lub fioletowej. Sama łodyga może być zaś jasnozielona, biała, fioletowa a nawet niebieska. Z samego wierzchołka rośliny wyrastają pędy kwiatowe o drobnych, żółtych kwiatkach. W późniejszym okresie kwiatki przekształcają się w owoce, w których środku znajdują się okrągłe nasionka o ciemnej barwie. Kalarepa może osiągać nawet do 40-60 cm wysokości. Obecnie jest bardzo popularna w wielu krajach na całym świecie.

Kalarepa jest warzywem kapustnym łatwym w uprawie

Kalarepa- odmiany

Rynek ogrodniczy oferuje całe mnóstwo odmian kalarepy, dzięki czemu każdy może znaleźć odpowiednią i dostosowaną do swoich potrzeb czy wymagań glebowych. Główny podział jaki chcę Wam przedstawić to podział na odmiany wczesne, średniowczesne i późne.

1. Odmiany wczesne

  • Kalarepa ‘korist F1’ – odmiana uniwersalna o kulistych, lekko spłaszczonych główkach, bez zdrewnień o lekko słodkim smaku, możne być sadzona w ciągu całego okresu wegetacyjnego.
  • Kalarepa ‘Gabi’ – jedna z najsmaczniejszych odmian. Jest delikatna, z żółto-zieloną gładką skórką o niezwykle soczystym miąższu.
  • Kalarepa ‘wiedeńska biała’ – mimo, że jest odmianą wczesną jest bardzo wrażliwa na niskie temperatury. Jest dość trudna i wymagająca w uprawie – wykazuje skłonność do drewnienia.
  • Kalarepa ‘Dworsky’ego’ – odmiana polecana także do uprawy w tunelu i na polu. Miąższ bardzo soczysty o delikatnym smaku.

2. Odmiany średniowczesne

  • Kalarepa ‘Komet F1’ – jest bardzo plenna i wykazuje dużą odporność na drewnienie. Jeśli chodzi o smak to jest bardzo krucha i lekko słodkawa.
  • Kalarepa ‘Delikates Biała’ – odmiana o średniej wielkości bulwach, preferuje stanowiska żyzne i próchniczne.

3. Odmiany późne

  • Kalarepa ‘Niebieska Masłowa’ – bardzo dobrze sprawdza się w przechowywaniu, ponieważ jest bardzo odporna na drewnienie. Długo zachowuje swój smak. Jej nazwa bierze się stąd, że zgrubienia przybierają ciemnofioletową barwę na zewnątrz, ponieważ w środku są białe.
  • Kalarepa ‘Kossak’ – odmiana przeznaczona głównie do zamrażania, bardzo wydajna, ponieważ jej bulwy mogą osiągać nawet po 5-8 kg.
  • Kalarepa ‘Titan’ – odmiana o dużych zgrubieniach o jasnozielonym kolorze, odporna na drewnienie.

Kalarepa- uprawa

1. Wysiew kalarepy oraz produkcja rozsady

Jak już wspominałem, kalarepę można uprawiać na zbiór wczesny, średniowczesny i późny. Z własnego doświadczenia mogę Wam powiedzieć, że najlepszy jest zbiór wczesny, ponieważ bulwy wtedy rzadziej drwenieją.

Produkcja rozsady

  • Odmiana wczesna – zaprawione przeciwko mączniakowi rzekomemu nasiona wysiewamy w drugiej połowie lutego. Przygotowanie tej rozsady trwa od 35-45 dni. Należy ją przenieść na zagony około połowy kwietnia. Rozstaw kalarepy zależy głównie od tego jaką odmianę wybierzecie. Zazwyczaj jest zalecany 30 cm x 15 cm lub 40 cm x 30 cm. Po wysadzeniu naszych roślin warto je okryć włókniną, aby mogły się dostosować do nowych warunków i zdjąć ją na początku maja.
  • Odmiany średniowczesne – tutaj nasiona wysiewamy w drugiej połowie marca lub na początku kwietnia, natomiast do gleby przesadzamy na przełomie maja i czerwca.
  • Odmiany późne – nasiona wysiewamy pod koniec czerwca, natomiast przenosimy je do gruntu w sierpniu.

2. Sadzenie oraz wybór stanowiska

Uprawa kalarepy nie jest aż tak wymagająca jak w przypadku innych warzyw z rodziny kapustowatych. Ważne, aby miała optymalne warunki uprawy. Jeśli chodzi o wymagania glebowe to kalarepa preferuje gleby świeże, próchnicze i żyzne. Odczyn podłoża powinien być lekko kwaśny lub obojętny. Kalarepa lubi dużo słońca, dlatego musicie ją sadzić na stanowiskach w pełnym słońcu. Ponadto jest bardzo wrażliwa na przymrozki oraz niedobór wody. W pierwszym przypadku zamiast bulwy wytworzy pędy nasienne, a w drugim bulwa stanie się zdrewniała.

3.Kalarepa- nawożenie i podlewanie

Kalarepę najlepiej sadzić w drugim lub trzecim roku po oborniku. Tuż przed sadzeniem nie wolno wysiewać nawozów organicznych, ponieważ mogłoby to doprowadzić do zamarcia stożków wzrostu. Przed posadzeniem roślin ziemia powinna być starannie spulchniona i rozdrobniona. Ponadto kalarepa wykazuje duże zapotrzebowanie na potas i azot, ponieważ bardzo szybko rośnie. Dlatego warto stosować łatwo przyswajalne nawozy mineralne wieloskładnikowe.

Jeśli chodzi o podlewanie, to tak jak już wspominałem na początku, kalarepa jest bardzo wrażliwa na suszę. Musicie ją zatem podlewać od siewu aż do zbiorów.

4. Choroby i szkodniki

Kalarepa podobnie jak inne rośliny z rodziny kapustnych jest narażona na szereg chorób i szkodników. Do najczęstszych chorób należą: czerń krzyżowy, mączniak rzekomy, rdza biała krzyżowa, szara pleśń.

Jeśli zaś chodzi o szkodniki to kalarepę najczęściej atakują: bielnik kapustnik, mszyca kapuściana, chowacz czterozębny czy śmietek kapuściany.

Najlepiej bacznie obserwować swoje rośliny i gdy tylko pojawią się pierwsze oznaki choroby lub szkodników – wykonać odpowiedni oprysk.

5. Zbiór i przechowywanie

Zbiór kalarepy jest zależny od tego, którą z odmian wybierzecie, o czym wspominałem już wcześniej. To samo tyczy się także przechowywania – jedne odmiany nadają się do mrożenia i długiego przechowywania, inne natomiast muszą być od razu zjedzone.

Podsumowanie

Kalarepa jest warzywem wartym uwagi. Nie ma zbyt dużych wymagań w uprawie, a posiada mnóstwo właściwości odżywczych a nawet leczniczych. Dlatego zachęcam Was do jej uprawy w Waszych ogrodach ��

Ostatnie wpisy

  • Rośliny miododajne- 10 najbardziej miododajnych gatunków
  • Najlepsze odmiany lawendy wąskolistnej i pośredniej.
  • Rowy melioracyjne- dlaczego są tak ważne?
  • 3 najszybciej rosnące drzewa w Polsce. Ciesz się dużym drzewem w kilka lat.
  • Topola balsamiczna- piękne drzewo do dużych ogrodów, uprawa