Press "Enter" to skip to content

Winobluszcz pięciolistkowy – uprawa, odporność, cięcie

Nawożenie: maj, czerwiec i ewentualnie lipiec

Winobluszcz trójklapowy

Winobluszcz trójklapowy

Winobluszcz trójklapowy (Parthenocissus tricuspidata) nazywany też japońskim to okazałe pnącze należące do rodziny winoroślowatych (Vitaceae). Roślina pochodzi z Azji (min. Chin, Japonii), ale jest też powszechnie uprawiana w ogrodach na całym świecie.

Winobluszcz trójklapowy rośnie bardzo szybko i osiąga spore rozmiary, gdyż jego elastyczne pędy mogą dorastać do ok. 10-12 m., a w naturze nawet do ok. 20 m. długości. Po podporach wspina się za pomocą wąsów czepnych i przylg, dzięki którym może stabilnie mocować się do murów, pni drzew i innych chropowatych powierzchni.

Na całej długości pędów tworzy duże, skórzaste, sezonowe, trójklapowe, błyszczące z wierzchu liście, osadzone na długich ogonkach. Na pędach liście układają się dachówkowato, dzięki czemu ściśle osłaniają powierzchnię. Liście w sezonie są ciemnozielone, a jesienią przebarwiają się na czerwono-bordowe lub czerwono-pomarańczowe barwy w słońcu, lub żółte w cieniu.

Pnącze kwitnie latem od czerwca do lipca, wydając drobne, niepozorne kwiaty, zebrane w niewielkie wiechowate kwiatostany. Jesienią kwiaty przekształcają się w ciemnogranatowe, kuliste owoce.

Wymagania i uprawa

Winobluszcz trójklapowy nie jest pnączem szczególnie wymagającym. Preferuje słoneczne stanowiska i żyzne, próchnicze, lekko wilgotne gleby, ale w półcieniu i na słabszym podłożu także sobie poradzi. Jest odporny na przejściową suszę i zanieczyszczenia miejskie.

Roślina ma umiarkowaną mrozoodporność (mniejszą niż w. pięciolistkowy) i w najchłodniejszych rejonach kraju może przemarzać, dlatego należy sadzić w miejscach ciepłych, zacisznych i osłoniętych od wiatru.

Zastosowanie

Winobluszcz trójklapowy to pnącze o dużo bardziej szlachetnym i dekoracyjnym wyglądzie od winobluszczu pięciolistkowego, ale też bardziej okazałe i masywne, potrzebujące dla siebie solidnych podpór.

Przepięknie prezentuje się na ścianie domu, którą w sezonie może okryć szczelnie swoimi dużymi liśćmi. Nadaje się też do osłaniania murów, ogrodzeń, pni drzew, parkanów, słupów lub dużych altan.

Wybrane odmiany

  • ‘Veitchii’ – odm. o jasnozielonych liściach
  • ‘Fenway Park’ – o żółtozielonych liściach przebarwiających się jesienią na pomarańczowo
  • ‘Diamond Mountains’ – słabiej rosnąca odm. o ciemnozielonych, grubo ząbkowanych i lekko pofalowanych na brzegach liściach, przebarwiających się jesienią na czerwono
  • ‘Green Spring’ – o ciemnozielonych liściach, przebarwiających się jesienią na czerwono

Tekst: Katarzyna Józefowicz, zdjęcia: _Alicja_/Pixabay, Kamil Szumotalski/Unsplash, poradnikogrodniczy, Katarzyna Jeziorska

Winobluszcz pięciolistkowy – uprawa, odporność, cięcie

Winobluszcz pięciolistkowy to bardzo mało wymagające pnącze. Fot. Niepodlewam

Winobluszcz pięciolistkowy potrafi się wspinać po dowolnej podporze: ścianie, siatce, drzewie. Po podporach się wije oraz czepia wąsami z przylgami.

Rośnie bardzo szybko. Rocznie przyrasta około 100 cm, a jeśli ma dobre warunki – jeszcze więcej.

Przylgi winobluszczy, które zostały na murze po ich obcięciu. Fot. Niepodlewam

Kwitnienie: maj (V)

Winobluszcz pięciolistkowy zawsze kwitnie na pędach jednorocznych.

Kwiaty: zielonkawe; drobne i niepozorne

Winobluszcz pięciolistkowy ma kwiaty zebrane w kwiatostanach. Można byłoby ich nie zauważyć, gdyby nie zwabiały pszczół. W okresie kwitnienia winobluszcz pięciolistkowy dosłownie aż huczy od ich skrzydełek. Kwiaty są wyjątkowo miododajne.

Owoce: granatowe owoce

Winobluszcz pięciolistkowy zawiązuje dużo owoców. Są jadalne, cierpkie w smaku. Chętnie zjadają je ptaki. Nadają się też np. na nalewki i konfitury.

Pikantna konfitura z dzikiego wina, czyli winobluszczu pięciolistkowego, jest na polskiej Liście Produktów Tradycyjnych z woj. łódzkiego. Oprócz owoców do konfitury dodaje się przyprawy: imbir, pieprz, cynamon, gałkę muszkatołową.

Liście: ciemnozielone lub pstre (biało-zielone), przebarwiają się jesienią na czerwono lub żółto (w zależności od odmiany); duże

Jesienią liście winobluszczy pięciolistkowych przebarwiają się na czerwono lub żółte. Są też obsypane granatowymi owocami. Fot. Niepodlewam

Gleba: przeciętna lub słaba; odczyn od kwaśnego do zasadowego (pH 5-8)

Winobluszcz pięciolistkowy jest wyjątkowo mało wymagający co do ziemi.

Podlewanie: nie potrzebuje

Winobluszcze pięciolistkowe podlewa się ewentualnie tylko w czasie suszy, zwłaszcza młode egzemplarze. Starsze są odporne na brak wody.

Nawożenie: maj, czerwiec i ewentualnie lipiec

Winobluszcz pięciolistkowy nawozi się 2-3 razy w sezonie. Wybacza też brak nawożenia.

Użyć można nawozu do roślin ozdobnych z liści, według instrukcji na opakowaniu.

Przesadzanie: nie ma potrzeby

Rozmnażanie: sadzonki pędowe, odkłady, nasiona

Najłatwiej i najszybciej winobluszcz pięciolistkowy rozmnaża się z sadzonek pędowych. Pędy często same się ukorzeniają, jeśli ścielą się po ziemi.

Winobluszcz łatwo się rozsiewa z nasion. Ptaki chętnie zjadają owoce, więc zachwaszczenie ogrodu nie jest duże.

Kwiaty winobluszczy pięciolistkowych są niepozorne, ale miododajne. Fot. Niepodlewam

Sadzenie: kwiecień – maj (IV-V) oraz sierpień – wrzesień (VIII-IX)

Stanowisko: słoneczne, półcień, cień

Winobluszcze pięciolistkowe są najpiękniejsze, gdy rosną w słońcu lub półcieniu. Wtedy ślicznie się przebarwiają na czerwono lub żółto jesienią. Gdy rosną od północy, przebarwienia nie ma albo jest znikome.

Winobluszcz pięciolistkowy toleruje miejskie zanieczyszczenia, np. spaliny i pył. Doskonale rośnie nawet przy ruchliwych ulicach.

Przeznaczenie: pnącze na pergolach, trejażach, altanach, murach, dużych drzewach, ogrodzeniach i innych mocnych podporach, zamiast żywopłotu, donice na balkonie i tarasie

Winobluszcz pięciolistkowy owija się wokół podpór oraz przyczepia przy pomocy wąsów z przylgami.

Winobluszcz pięciolistkowy w donicach osiąga mniejsze wymiary, niż posadzony w gruncie.

Uwaga! Winobluszcz pięciolistkowy jest tak mocno rosnącym pnączem, że może zagłuszać nawet spore drzewa.

Wytrzymałość na mróz: doskonała

Winobluszcz pięciolistkowy znosi największe mrozy. Nie potrzebuje ochrony przed mrozem, także jeśli rośnie w donicach (posadzony w zbyt małych donicach może zimą wyschnąć).

Cięcie: marzec – październik (III-X)

Winobluszcze przycina się dowolnie przez cały sezon. Ucina się np. pędy zarastające okna, czy rosnące za wysoko.

Ściana domu porośnięta winobluszczem pięciolistkowym. Fot. Niepodlewam

Choroby i szkodniki: bardzo odporny

Ciekawe odmiany winobluszczy pięciolistkowych

  • Star Showers – liście biało-zielone, przebarwiają się na czerwono
  • Yellow Wall – liście zielone, przebarwiają się żółto

Warto wiedzieć

  • Oprócz winobluszczu pięciolistkowego w polskich ogrodach są uprawiane także winobluszcz trójklapowy (Parthenocissus tricuspidata) oraz winobluszcz zaroślowy (Parthenocissus inserta).
  • Drewno starych winobluszczy można palić np. w kominku.

Wejdź do sklepu ogrodniczego

Internetowy sklep ogrodniczy