Press "Enter" to skip to content

Odmiany żurawiny zwyczajnej: lista odmian z opisami, recenzjami i zdjęciami

Skład owoców żurawiny obejmuje wszystkie przydatne substancje, które znajdują się w różnych uprawach jagód. Zawierają również cukry, kwasy organiczne (cytrynowy, ursolowy, chinowy, benzoesowy, jabłkowy, chlorogenowy, bursztynowy, oleandrowy i szczawiowy), witaminy (B1, B2, B5, B6, PP, K1 i C) oraz pektyny. A jagody te zawierają również antocyjany, leukoantocyjany, katechiny, betainę, makro- i mikroelementy – żelazo, mangan, molibden, miedź, potas, wapń, fosfor, bor, kobalt, nikiel, tytan, cynk, jod, cyna, chrom i srebro.

Żurawina

Żurawina (Oxycoccus) to podrodzaj roślin kwiatowych należących do rodziny wrzosowatych. Jest reprezentowany przez wiecznie zielone krzewy pełzające występujące w naturze na półkuli północnej. W każdej żurawinie jagody są jadalne i są szeroko stosowane w przemyśle spożywczym i do gotowania. Naukowa nazwa tej rośliny, przetłumaczona ze starożytnej greki, oznacza „kwaśną jagodę”. Pionierzy Ameryki nazwali ten krzew „żurawiną”. W XVII wieku w Nowej Anglii tę roślinę nazywano „jagodą niedźwiedzia”, ponieważ ludzie nieraz widzieli, jak jedzą ją grizzly. Skąd wzięła się rosyjska nazwa żurawiny nie jest obecnie dokładnie ustalona, ​​ale w niektórych dialektach nazywana jest „żurawiem” przez analogię do słowa żurawina, które pochodzi z Ameryki..

W warunkach naturalnych taki krzew preferuje wzrost w miejscach wilgotnych, np .: na bagnach, w borach torfowcowych, wzdłuż bagnistych brzegów różnych zbiorników. Tylko 1 gatunek uprawiany jest przez ogrodników – żurawina ogrodowa.

Żurawina to pełzający krzew. Wysokość krzewów zimozielonych waha się od 0,15 do 0,6 m. Rdzeniowy system korzeniowy. Podłużne lub jajowate blaszki liściowe są naprzemienne i mają krótkie ogonki. Ich długość wynosi 1,5 cm, a szerokość 0,6 cm.Przednia powierzchnia liści jest koloru ciemnozielonego, a powierzchnia seamy pokryta woskowym nalotem, przez co ma białawy kolor. Powłoka woskowa chroni blachy przed wodą. Krzew kwitnie w maju lub czerwcu. Kwiaty są jasnofioletowe lub różowe, osadzone są na długich szypułkach. Żywotność jednego kwiatu wynosi 18 dni. Owocem jest czerwona, kwaśna jagoda kulista lub jajowata, która osiąga średnicę 1,6 cm.Żurawina ma właściwości lecznicze, dzięki czemu jest bardzo popularna. Jednak w ogrodach występuje znacznie rzadziej niż maliny, porzeczki czerwone i czarne, agrest czy truskawki. Ale w ostatnich latach zyskuje coraz większą popularność wśród ogrodników, takich jak jeżyny, jagody, truskawki i jagody..

Sadzenie żurawiny w otwartym terenie


O której godzinie sadzić

Sadzenie żurawiny w otwartym terenie zaleca się rozpocząć na początku okresu wiosennego bezpośrednio po rozmrożeniu gleby na stanowisku do głębokości 8–10 cm. Do sadzenia takiego krzewu odpowiedni jest otwarty, dobrze oświetlony obszar o wysokim stopniu wilgotności. Lepiej jest wybrać miejsce, w którym gleba będzie leżeć bardzo blisko powierzchni gleby. Jeśli na działce ogrodowej znajduje się strumień, staw lub jeziorko, to na brzegu takiego zbiornika zaleca się posadzić krzew, w tym przypadku można go uprawiać nawet w niewielkim cieniu rosnących w pobliżu drzew. Roślina ta potrzebuje gleby torfowej kwaśnej o pH 3,5–4,5 lub można użyć podłoża leśnego z torfowcem. W przypadku, gdy gleba na miejscu znacznie różni się od wymaganej, należy usunąć wierzchnią warstwę ziemi, której grubość powinna wynosić od 20 do 25 centymetrów, a na jej miejsce należy wlać bardziej odpowiednią mieszankę ziemi, składającą się z piasku, torfu, próchnicy leśnej i ziemi leśnej , który należy przyjąć w stosunku 1: 2: 1: 1. Musisz również dodać zgniłe igły do ​​tej mieszanki..

Sadzenie żurawiny na wiosnę

Bezpośrednio przed sadzeniem w glebie należy wykonać dziury, których głębokość wyniesie 10 centymetrów, odległość między nimi powinna wynosić około 20 centymetrów. Gotowe studnie należy zalać letnią wodą. 2 sadzonki umieszcza się jednocześnie w jednym otworze, a ich wysokość powinna wynosić od 15 do 20 centymetrów. Następnie otwór należy wypełnić ziemią, nie trzeba go ubijać. Na zasadzonej żurawinie pierwsze owoce wyrosną dopiero w trzecim roku, natomiast w pełni zaczną owocować dopiero w czwartym roku. Z jednego metra kwadratowego zbiera się średnio 500 gramów owoców. Przez pierwsze dwa lata krzew ten będzie po prostu efektowną ozdobą działki ogrodowej. Projektanci często ozdabiają krajobraz bardzo pięknymi zaroślami żurawiny..

Sadzenie żurawiny jesienią

Żurawiny nie sadzi się jesienią. Jednak już we wrześniu warto zacząć przygotowywać miejsce do sadzenia żurawiny na wiosnę. Teren do sadzenia żurawiny należy przede wszystkim odgrodzić, w tym celu należy wkopać się w glebę na głębokość dwudziestu centymetrów na głębokość jakiegoś materiału, który nie gnije, na przykład: plastik, łupek lub kawałki pokrycia dachowego. Powyżej powierzchni gleby ogrodzenie to powinno wystawać 0,2-0,3 m.

Pielęgnacja żurawiny


Wiosenna pielęgnacja żurawiny

Uprawa żurawiny jest bardzo łatwa, nawet dla początkującego ogrodnika. Wczesną wiosną, gdy jagoda zacznie zielenieć, krzew ten będzie wymagał przerzedzania, a także opatrunku górnego z pełnym nawozem mineralnym. Pamiętaj, aby karmić roślinę niezbyt skoncentrowaną mieszanką. Faktem jest, że lepiej nie karmić żurawiny niż przekarmiać. Upewnij się, że gleba jest stale lekko wilgotna, regularnie poluzuj powierzchnię miejsca, a jednocześnie wyciągnij chwasty. Do zapylania żurawiny potrzebne są pszczoły, w związku z tym obok tego krzewu należy posadzić wszelkie rośliny miododajne, na przykład oregano, cząber itp..

Letnia pielęgnacja żurawiny

Latem, zwłaszcza od połowy lipca do końca sierpnia, należy zadbać o to, aby gleba w ogrodzie była zawsze trochę wilgotna. Jak wspomniano powyżej, aby żurawina dobrze rosła, potrzebuje kwaśnej gleby, dlatego do podlewania rośliny, która ma już 3 lub 4 lata, należy użyć wody zmieszanej z kwasem cytrynowym lub octem. W przypadku pogarszania się wzrostu krzewu należy go karmić dodając do wody nawóz. Wykonuj profilaktyczne zabiegi fungicydowe. Te same preparaty opryskuje się chorymi krzewami żurawiny. Okresowo poluzuj powierzchnię gleby i wyciągnij chwasty. W ciągu pierwszych trzech lat krzew ten należy systematycznie odchwaszczać. Powierzchnię gleby wokół krzewów starszych niż trzy lata należy przykryć warstwą ściółki (gruboziarnisty piasek lub okruchy torfu) raz na 3 lub 4 lata, przy czym jej grubość powinna wynosić 15–20 mm.

Jesienna pielęgnacja żurawiny

Jesienią czas na zbiory. Zbieranie jagód odbywa się niedojrzałe, a tym razem przypada na wrzesień lub październik. Dojrzewanie owoców następuje już podczas przechowywania..

Jakiej pielęgnacji będzie potrzebował krzew po zakończeniu zbiorów? Aby uchronić rośliny przed szkodnikami i chorobami, przed zimami z niewielkimi opadami śniegu i przymrozkami na wiosnę, gdy temperatura powietrza na zewnątrz spada do minus 5 stopni, żurawinę należy wypełnić wodą dwucentymetrową warstwą. Poczekaj, aż ta warstwa zostanie całkowicie zamrożona i wlej kolejną warstwę tej samej wody. Tę procedurę należy powtarzać, aż krzaki całkowicie zanurzą się w lodzie. W przypadku, gdy zimy w twoim regionie są stosunkowo łagodne, krzew ten będzie wymagał tylko schronienia (gałęzie spunbond lub świerkowe).

Przetwarzanie żurawiny

Aby żurawina rosła normalnie, gleba musi być cały czas wilgotna, aw takim środowisku istnieje duże prawdopodobieństwo rozwoju choroby grzybowej. W związku z tym żurawina wymaga okresowego profilaktycznego opryskiwania preparatami grzybobójczymi, które przeprowadza się kilka razy w sezonie. Wiosną, gdy pąki zaczynają puchnąć i otwierać się, krzew traktuje się mieszaniną Azophos lub Bordeaux (1%). Podczas tworzenia pąków roślina ta będzie potrzebować 3 oprysków z przerwą 7 dni, w tym celu stosuje się roztwór Horusa lub Skor (4 gramy dowolnego z tych preparatów pobiera się na 1 wiadro wody). Zabieg ten ochroni żurawinę przed plamami i szarą pleśnią. W razie potrzeby, gdy krzew wyblaknie, spryskuje się go ponownie na szarą pleśń. W listopadzie obszar jest spryskiwany mieszanką Bordeaux (1%).

Jak podlewać

Świeżo posadzone sadzonki będą wymagały codziennego podlewania przez pierwsze pół miesiąca. Następnie musisz upewnić się, że gleba jest zawsze lekko wilgotna, ale nie rozmoczona. Od czerwca do maja krzew należy podlewać niezbyt często i z umiarem, ponieważ nadmiar płynu w tym okresie ma niezwykle negatywny wpływ na jakość plonu. W upalne dni roślina wymaga chłodzenia. Podczas przedłużającej się suszy konieczne jest codzienne podlewanie żurawiny. W sierpniu – październiku rośliny należy podlewać systematycznie. Podlewaj żurawinę tak, aby gleba była nawilżona do głębokości warstwy korzeni.

Top dressing z żurawiny

Aby takie krzewy rosły i rozwijały się normalnie, należy je systematycznie karmić. Pierwsze karmienie świeżo posadzonych sadzonek przeprowadza się 20 dni po posadzeniu. Aby to zrobić, użyj złożonego nawozu Universal, więc na 1 metr kwadratowy działki pobiera się ½ części dużej łyżki tej mieszanki składników odżywczych. Żurawinę trzeba będzie karmić w ten sposób 1 raz na pół miesiąca do końca lipca. Kolejny opatrunek wierzchni przeprowadza się w połowie sierpnia, a następnie w połowie października, do tego używają nawozu jesiennego (1/3 dużej łyżki na 1 metr kwadratowy). W drugim i trzecim roku życia żurawinę należy karmić w ten sam sposób. W czwartym i wszystkich kolejnych latach konieczne będzie zmniejszenie ilości nawozów, więc w okresie wegetacji żurawinę trzeba będzie karmić 6 razy, biorąc 1/3 dużej łyżki nawozów na każdy 1 metr kwadratowy.

Przycinanie żurawiny


O której godzinie przyciąć

Żurawinę przycina się wiosną, a raczej w maju. W ciągu pierwszych trzech lat, gdy krzew rośnie intensywnie, należy ułożyć jego kształt, który może być rozłożysty lub zwarty.

Przycinanie wiosenne

W przypadku, gdy chcemy, aby krzew był zwarty i wysoki, wiosną należy odciąć wszystkie pełzające, cienkie łodygi o niskiej mrozoodporności, dzięki czemu pobudzony zostanie wzrost pionowych gałęzi. A jeśli chcesz, aby krzew się rozprzestrzeniał, przycinając musisz stymulować wzrost pędów zorientowanych poziomo. Wybierając kształt krzewu należy pamiętać, że znacznie wygodniej jest usunąć owoce z wysokiego krzewu..

Przycinanie jesienią

Cięcie tej rośliny jesienią odbywa się bardzo rzadko i tylko wtedy, gdy jest taka potrzeba..

Powielanie żurawiny

Do rozmnażania żurawiny można użyć metody nasion i wegetatywnej. Z reguły roślina ta jest uprawiana z nasion tylko przez specjalistów pracujących nad rozwojem nowych odmian, ponieważ otrzymana w ten sposób sadzonka nie jest w stanie odziedziczyć cech odmianowych krzewu macierzystego. Aby uzyskać sadzonki odmianowe do rozmnażania, należy wziąć zielone sadzonki.

Rozmnażanie żurawiny przez sadzonki

Zbiór zielonych sadzonek odbywa się podczas aktywnego wzrostu łodyg. Długość sadzonek powinna wynosić 10 centymetrów lub więcej. Sadzonki takie można sadzić w doniczkach, które należy wypełnić piaskiem, torfem wysokim i zgniłym igłami, a także w szkole lub bezpośrednio na otwartą glebę w stałym miejscu. W tym drugim przypadku podczas sadzenia należy zastosować schemat 7×7 centymetrów, co pozwoli na jak najszybsze zamknięcie gałęzi krzewów. Należy je zakopać w ziemi o 20-30 mm, a następnie nieco ubijać. Sadzone sadzonki wymagają obfitego podlewania. Dopóki korzenie nie pojawią się na sadzonkach, gleba powinna być stale lekko wilgotna, w niektórych przypadkach trzeba je podlewać 2 razy dziennie. W słoneczne dni rośliny będą potrzebować ochrony przed bezpośrednimi palącymi promieniami słońca, do tego używają tkaniny. Z reguły sadzonki zakorzeniają się bardzo szybko..

Rozmnażanie nasion żurawiny

Możesz samodzielnie zbierać nasiona żurawiny. Aby to zrobić, wybierz dojrzałe świeże owoce, musisz je zetrzeć. Powstałą masę należy przemyć dużą ilością bieżącej wody. Nasiona, które osiadły na sicie, należy wysiać jak najszybciej. Nasiona przechowywane przez jakiś czas wymagają stratyfikacji. Aby to zrobić, pudełko jest wypełnione warstwami: jedna warstwa zwilżonego piasku i torfu (1: 4), druga – nasiona. Może być kilka warstw. Pudełko wyjmuje się w chłodnym miejscu (3-7 stopni), gdzie jest swobodny dostęp powietrza, gdzie nasiona pozostaną przez 10-12 tygodni. Nasiona uwarstwione wysiewa się wiosną, podczas gdy świeżo zebrane nasiona wysiewa się w ostatnich tygodniach letnich. Do siewu używa się pojemników wypełnionych torfem wysokim. Nasiona są rozrzucane po powierzchni gleby, ale nie trzeba ich zakopywać. Nasiona pokryte są na wierzchu dwu-trzy-milimetrową warstwą przesianego piasku lub pięciomilimetrową warstwą pokruszonego torfu. Następnie uprawy należy podlać, pojemnik przykryć szkłem od góry i wyjąć w ciepłe i dobrze oświetlone miejsce. Uprawy wymagają systematycznej wentylacji i wilgoci. Pleśń może pojawić się na powierzchni gleby, w takim przypadku uprawy będą wymagały działania fungicydem.

Pierwsze sadzonki powinny pojawić się za 15-30 dni, gdy tylko to nastąpi, schronienie należy usunąć, ale należy je równie regularnie podlewać. Kiedy w roślinach zaczyna tworzyć się 4 lub 5 prawdziwa płytka liściowa, należy je zanurzyć w pojedynczych doniczkach lub w szklarni na łóżku ogrodowym, w takim przypadku należy zachować odległość 10 cm między sadzonkami. Czas wzrostu roślin wyniesie 12 miesięcy, w tym czasie muszą zapewnić systematyczne podlewanie i karmienie uniwersalnym roztworem Kemira (1 duża łyżka wody na 1 wiadro wody), przy czym na 1 metr kwadratowy pobiera się 1 litr mieszanki odżywczej. Podczas karmienia unikaj nawozu na powierzchni blaszek liści, w przeciwnym razie może to spowodować oparzenia. Od drugiej połowy kwietnia do połowy lipca żurawinę trzeba będzie karmić 1 raz na pół miesiąca. Pokrycie ze szklarni należy zdjąć w sierpniu, aw ostatnich dniach października powierzchnię rabatu przykryć warstwą ściółki (torfu), jej grubość powinna wynosić od 5 do 7 centymetrów. W przypadku zimowania legowisko powinno być pokryte spunbondem, układając je w 2 warstwach. Wiosną schronienie jest usuwane z łóżka ogrodowego, a roślina jest przeszczepiana do szkoły. Okres wzrostu sadzonek w szkole wynosi 1–2 lata, po czym można je sadzić w otwartym terenie na stałe. Pierwsze owoce na tak wyhodowanym krzewie pojawią się dopiero po 2 lub 3 latach od przesadzenia do otwartej gleby na stałe miejsce.

Choroby żurawiny z opisem

Jeśli będziesz ściśle przestrzegać zasad uprawy żurawiny, Twoja roślina będzie zdrowa i piękna. Ale są chwile, kiedy całkowicie zdrowy i zadbany krzew zachoruje. Gdy tylko zostaną znalezione oznaki jakiejkolwiek choroby, konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia dotkniętego buszu. Poniżej opisano choroby, na które podatna jest ta kultura..

Pleśń śnieżna

Pleśń śnieżna – ta choroba jest bardzo niebezpieczna i rozwija się w marcu – kwietniu. U zarażonych okazów liście i pąki stają się brązowoczerwone, a na ich powierzchni pojawia się bladożółta grzybnia. W ostatnich tygodniach wiosny porażone blaszki liściowe zmieniają kolor na popielaty i obumierają. Jeśli nic nie zostanie zrobione, aby zwalczyć chorobę, zmiany zaczną rosnąć, łączą się. Może to spowodować śmierć krzewu. Jesienią całą żurawinę należy potraktować roztworem Fundazolu (postępuj zgodnie z instrukcjami na opakowaniu). A na zimę stopniowo wypełniają rośliny wodą, podczas gdy muszą być całkowicie pod lodem, jak to zrobić, opisano szczegółowo powyżej.

Czerwona plama

Choroba grzybicza czerwona pleśń prowadzi do deformacji łodyg i ich późniejszej śmierci. Choroba ta atakuje również pąki, kwiaty i szypułki rośliny, dlatego mają bladoróżowy odcień. Płytki liściowe wyrastające z zainfekowanych pąków wyglądają jak miniaturowe róże. Zaatakowany krzew należy spryskać roztworem Topsin M lub Fundazol (na 1 litr wody pobiera się 2 gramy dowolnego z tych leków).

Oparzenie monilialne

Jeśli obserwuje się więdnięcie, wiercenie i suszenie wierzchołków łodyg, oznacza to, że krzew jest zakażony taką chorobą grzybową, jak oparzenie monilialne. W deszczową pogodę zakażone części krzewu żółkną, a na ich powierzchni pojawia się wykwit zarodnikowania konidiów. Podczas formowania się pąków dochodzi do infekcji pąków, kwiatów i jajników. W rezultacie pąki i kwiaty wysychają, a dotknięte jajniki nadal rosną, ale mogą z nich wyrosnąć tylko zgniłe jagody. Aby wyleczyć zaatakowany krzew, należy go spryskać środkiem grzybobójczym, na przykład: Ronilan, Bayleton, Topsin M, Ditan lub tlenochlorek miedzi.

Phomopsis

W krzewie dotkniętym phomopsis obserwuje się wysuszenie końców łodyg, bez zauważalnych oznak więdnięcia samego krzewu. Początkowo liście żółkną, następnie brązowe lub pomarańczowe, ale nie latają. Na powierzchni pędów tworzą się brudne szare plamki, które ostatecznie stają się wrzodami. Kwiaty i jagody brązowieją. Przy gorącej i suchej pogodzie choroba rozwija się najaktywniej. Aby wyleczyć zaatakowany okaz, wiosną należy go spryskać ogólnoustrojowym fungicydem, na przykład Topsin M. Przed rozpoczęciem intensywnego wzrostu rośliny można go potraktować mieszanką Bordeaux.

Cytosporoza

Czarna zgnilizna występująca na owocach nazywana jest cytosporozą. Czynniki wywołujące tę chorobę infekują roślinę w ostatnich tygodniach lata i przenikają przez małe rany na żurawinie. Leczenie zaatakowanego krzewu można połączyć z zapobiegawczym opryskiem rośliny wiosną i jesienią, a do leczenia stosuje się również Topsin M, mieszankę Bordeaux lub tlenochlorek miedzi.

Miejsce bełkotu

Zarażenie plamką bełkotu prowadzi do tego, że liście zaczynają masowo opadać, co staje się przyczyną silnego osłabienia krzewu. W pierwszych dniach sierpnia na powierzchni blaszek liściowych pojawiają się małe brązowoczerwone plamki, a następnie chlorotyczne bezkształtne plamy z ciemną obwódką i owocnikiem pośrodku. Dotkniętą roślinę należy spryskać roztworem Fundazolu, Topsin M lub tlenochlorku miedzi (na 1 litr wody pobiera się 2 gramy dowolnego określonego leku).

Pestalotia

Zarażenie krzewu pestalotią wpływa na jagody, pędy i blaszki liściowe. Najpierw na zielonych częściach rośliny pojawiają się ciemnobrązowe plamy. Następnie zastępują je szare plamy łączące się ze sobą, mające ciemną obwódkę. Występuje zygzakowata krzywizna młodych łodyg, a także ich wysychających, liściastych much. Zaatakowany krzew należy spryskać tlenochlorkiem miedzi.

Askochitoza

Jeśli na powierzchni pędów i blaszek liściowych pojawią się okrągłe plamki ciemnobrązowego koloru, oznacza to, że roślina jest zakażona askochitozą. Z biegiem czasu powierzchnia pod tymi plamami zaczyna pękać. Zaatakowany krzew wiosną i jesienią należy spryskać roztworem fungicydu (Topsin M, Fundazole lub tlenochlorek miedzi).

Botrytis

Botrytis (szara zgnilizna) – choroba ta rozwija się intensywnie w deszczową pogodę. W dotkniętym buszu powierzchnia liści, pędów i kwiatów jest pokryta puszystym kwiatem w szarym kolorze. Botrytis nie wpływa na młode pędy. Chore rośliny należy spryskać preparatem Topsin M, mieszaniną Bordeaux lub tlenochlorkiem miedzi.

Żurawina frotte

Przerost (żurawina frotte) – ta choroba jest wirusowa, jej patogenami są organizmy mykoplazmatyczne. Z biegiem czasu zainfekowane części rośliny stają się podobne do „mioteł czarownic”, na przykład łodygi unoszą się, blaszki liści stają się mniejsze, a one bardzo mocno przylegają do pędów. W zarażonym krzewie nie obserwuje się owocowania, ale jeśli przed infekcją miał już jajniki, staną się brzydkimi małymi jagodami. Takiej choroby wirusowej nie można wyleczyć, w związku z tym zarażoną żurawinę należy jak najszybciej usunąć z gleby i zniszczyć, w przeciwnym razie wirus może rozprzestrzenić się na inne krzewy..

Szkodniki żurawiny

Istnieje ponad 40 różnych szkodników, które żyją i uszkadzają żurawinę. Najczęściej na tej roślinie cierpi jabłoniówka, gałka kapusty, zwój czarnogłowy, niesparowany jedwabnik i ćma wrzosowa..

Te szkodniki nie mogą wyrządzić znacznych szkód takiemu krzewowi. W związku z tym w celu profilaktyki wystarczy przestrzegać zasad uprawy żurawiny, zwracając szczególną uwagę na systematyczne odchwaszczanie żurawiny. Faktem jest, że chwasty przyczyniają się do tłumienia żurawiny i tworzenia sprzyjających warunków do życia różnych szkodników. Jeśli jest dużo szkodników, to krzew należy zabezpieczyć środkiem owadobójczym, np .: Aktellik, Metaphos, Aktara, Karbofos itp. Należy pamiętać, że na 4 tygodnie przed zbiorem wszelkie zabiegi na krzewie należy przerwać. Można je kontynuować po zebraniu wszystkich jagód z krzaków..

Rodzaje i odmiany żurawiny ze zdjęciami i opisami

Istnieją 4 rodzaje żurawiny:

  • żurawina bagienna lub czteropłatkowa;
  • gigantyczna żurawina;
  • żurawina o dużych owocach;
  • żurawina drobnoowocowa.

Najbardziej rozpowszechnione w kulturze są hybrydy i odmiany żurawiny błotnej (czteropłatkowej) i wielkoowocowej.

Żurawina błotna (Oxycoccus palustris)

Pochodzi z Europy. Zaczęto ją uprawiać pod koniec XX wieku w Rosji i krajach bałtyckich. Najpopularniejsze odmiany:

  1. Prezent od Kostromy. Ta średnio wczesna odmiana o dużych owocach daje wysoki plon. Owoce żebrowane są bardzo duże, soczyste i kwaśne, dojrzewanie przypada na ostatnią dekadę sierpnia. Owoc ma płasko-okrągły kształt, łodyga ma głębokie wgłębienie. Ich kolor jest wiśniowy lub ciemnoczerwony.
  2. Sominskaya. Ta wysokowydajna odmiana o dużych owocach jest średnio wczesna. Asymetryczne, grudkowate owoce są wiśniowe lub czerwone i mają kształt serca. Miąższ jest soczysty i kwaśny.
  3. Sazonovskaya. Odmiana w połowie sezonu, dojrzewanie owoców obserwuje się na początku września. Owoce średniej wielkości, asymetryczne, mają kształt sercowaty, wypukły żebrowany i czerwono-fioletowy kolor. Miąższ słodko-kwaśny jest wystarczająco soczysty.
  4. Piękno północy. Odmiana późno dojrzewająca o różnym plonie. Dojrzewanie owoców obserwuje się do drugiej dekady września. Owoce owalno-okrągłe są bardzo duże, barwione są na różne odcienie karminowego koloru, od ciemnego z czerwonawą stroną do jasnej.
  5. Scarlet zarezerwowany. Odmiana późno dojrzewająca o wysokiej wydajności. Wielkość kulistych czerwonych owoców może być średnia lub duża. Miąższ jest kwaśny i soczysty.

Często uprawiane są również odmiany takie jak Severyanka i Khotavetskaya..

Duża żurawina (Oxycoccus macrocarpus)

Jej ojczyzną jest Ameryka Północna. Ten gatunek ma ponad 200 odmian. Najpopularniejsze odmiany:

  1. Ben Lear. Wczesna odmiana o wysokiej wydajności. Średnica okrągłych owoców wynosi około 2 cm, jagody są bardzo słabo przechowywane, dlatego są mrożone lub przetwarzane natychmiast po zebraniu..
  2. Franklin. Odmiana średnio dojrzewająca, odporna na choroby. Owoce ciemnoczerwone są średniej wielkości (około 1,5 cm).
  3. Searles. Odmiana ta wyróżnia się plonem i długim okresem przechowywania owoców. Owoce matowe o ciemnoczerwonym, nakrapianym kolorze, osiągające średnicę 2,3 cm, miąższ zwarty.
  4. Stevens. Odmiana jedna z najlepszych, bardzo plenna. Owoce gęste, owalne, duże o średnicy około 2,5 cm i ciemnoczerwonym kolorze.
  5. Pielgrzym. Ta odmiana jest bardzo późna. Duże, owalne, czerwono-fioletowe owoce na powierzchni mają żółty woskowy nalot. Jagody mają nierównomierny kolor.

Dość popularne są również odmiany amerykańskie: McFarlin, Wilcox, Black Whale, Earley Black, Crowley, Earley Rear, Bergman, Washington, Woolman, Beckwith i Howes.

Właściwości żurawiny


Przydatne właściwości żurawiny

Skład owoców żurawiny obejmuje wszystkie przydatne substancje, które znajdują się w różnych uprawach jagód. Zawierają również cukry, kwasy organiczne (cytrynowy, ursolowy, chinowy, benzoesowy, jabłkowy, chlorogenowy, bursztynowy, oleandrowy i szczawiowy), witaminy (B1, B2, B5, B6, PP, K1 i C) oraz pektyny. A jagody te zawierają również antocyjany, leukoantocyjany, katechiny, betainę, makro- i mikroelementy – żelazo, mangan, molibden, miedź, potas, wapń, fosfor, bor, kobalt, nikiel, tytan, cynk, jod, cyna, chrom i srebro.

Taka roślina pomaga poprawić funkcjonowanie przewodu pokarmowego i apetyt, chroni jelita i układ moczowo-płciowy przed infekcjami, zapobiega rozwojowi raka, zmniejsza ryzyko miażdżycy, normalizuje ciśnienie krwi. Owoce te polecane są do spożycia osobom cierpiącym na gorączkę, reumatyzm, niedobór witamin czy choroby układu oddechowego..

Sok wyciskany z jagód ma działanie uspokajające, przeciwbakteryjne i przeciwgorączkowe, pomaga usprawnić pracę trzustki oraz zwiększyć aktywność umysłową i fizyczną. Sok służy do leczenia kaszlu i oparzeń oraz do oczyszczania ran.

Dlaczego żurawina jest niebezpieczna?

Zabrania się spożywania żurawiny osobom z wrzodami dwunastnicy lub żołądka, a także zapaleniem żołądka o wysokiej kwasowości. W przypadku chorób wątroby żurawina może je zaostrzyć, dlatego przed jej spożyciem skonsultuj się z lekarzem. Ostrożne spożywanie takich jagód jest również konieczne dla osób, których szkliwo zębów jest bardzo słabe lub przerzedzone.

Dolikhos – kędzierzawy liliowy (fasola hiacyntowa): odmiany z opisem, zdjęciami i recenzjami

Rośliny wspinaczkowe – świetny sposób na dekorowanie altan, łuków, wzorów siatek. Jedną z najbardziej spektakularnych kultur używanych tradycyjnie w tym celu jest dolichos lub kędzierzawy bez. Ze względu na szybki wzrost i doskonały wygląd, roślina ta jest zasłużenie popularna wśród wielu miłośników architektury krajobrazu.

Ogólny opis wspinaczkowych dolichosów bzu

Dolichos (fasola hiacyntowa, kędzierzawy bez) – rdzenna ludność tropików i subtropików Afryki Wschodniej, występuje także w Azji. Kędzierzawy liliowy należy do rodziny roślin strączkowych.

Główne cechy zakładu pokazano w tabeli.

Nazwy są synonimami

Dolikhos, karaluch, fasola hiacyntowa, fasola egipska, kędzierzawy bez, lobia

Wieloletnia roślina zielna

Kędzierzawy, szybko rosnący kolor liliowo-karmazynowy. Może osiągnąć długość 10 m

Potrójny, spiczasty, przypominający serce. Blacha jest płaska, gładka, z wyraźnie widocznymi smugami. Kolor w zależności od odmiany może być zielony, fioletowy, fioletowy, bordowy

Chrupiące kwiatostany średnich kwiatów bzu

Fasola czarna, brązowa lub pomarańczowa średniej wielkości (1-2 cm) z białymi przegrzebkami. Dojrzewają w zielonych strąkach o długości 10-13 cm, które w miarę dojrzewania stają się fioletowe

Ogrodnictwo pionowe, ogrodnictwo ozdobne

Jak kwitnie dolichos

Kwitnienie dolichos zwykle rozpoczyna się w połowie lipca i kończy się dopiero późną jesienią, z początkiem mrozu. Kwiatostany zazwyczaj składają się z 30-40 kwiatów różowawego, biało-żółtego lub bladego bzu. Wraz ze wzrostem winorośli pojawiają się nowe kwiatostany. Każdy z nich żyje około 3 tygodni, a życie każdego kwiatu trwa około 3 dni. Po zapyleniu zamiast kwiatów tworzą się płaskie strąki o jasnofioletowym kolorze.

Najlepsze odmiany kędzierzawego bzu

Dolikhos ma wiele odmian. Różnią się kolorem liści i kwiatów. Poniżej znajdują się najpopularniejsze odmiany kędzierzawego bzu (dolichos) i ich zdjęcia.

Szafir

Liana tej odmiany bzu wspinaczkowego wyróżnia się dobrym rozgałęzieniem, dorasta do 3 m. Liście są duże, rozmieszczone symetrycznie, zielone. Kwiaty średniej wielkości, niebiesko-niebieskie, zbiera się w długiej bujnej szczotce.

Jest stosowany jako roślina ampelous samodzielnie lub razem z kędzierzawym bzem innej odmiany, tworząc różne kompozycje dekoracyjne.

Fioletowa girlanda

Różnorodność dolichos Girlanda purpurowa charakteryzuje się intensywnym wzrostem. W sezonie winorośl może rosnąć do 6 m. Liście w kształcie serca w kolorze czerwonym, jak również jasne fioletowe kwiatostany, wiszące jak girlanda, nadają roślinie szczególny efekt dekoracyjny.

Uwaga! Cięte kwiaty kędzierzawego bzu stoją długo w wodzie, dzięki czemu można je wykorzystać do dekoracji domu lub mieszkania.

Rubinowy księżyc

Wielu uważa dolichos Ruby Moon (w angielskiej transkrypcji Ruby Moon) za najbardziej spektakularną spośród wszystkich odmian wspinaczkowego bzu. Zwłaszcza staje się późna jesień, kiedy pada śnieg. W tym czasie fasola na białym tle wygląda świetnie nasycony fioletowy kolor. Liście tej odmiany są koloru zielonego, kwiatostany są jasnofioletowe.

Liana kręcone liliowy Rubinowy księżyc może osiągnąć długość 3 metrów lub więcej. Odmiana odporna na suszę i ciepło.

Liliowa kaskada

Liana tej odmiany dolichos może dorastać do 4-5 m. Jest to silnie rosnąca i dość silnie pnąca się roślina z wieloma pędami bocznymi. Liście są zielone z bordowym odcieniem. Fioletowo-liliowe kręcone kwiaty są zbierane w kwiatostanach-wiechach około 20 sztuk.

Stopień kaskady Lilac nadaje się do dekoracji ścian domów, altan, różnych wzorów. Często ten dolichos jest używany do balkonów krajobrazu. Może wytrzymać lekkie mrozy.

Niagara Falls

Odmiany Liana Dolichos Niagara Falls na sezon zazwyczaj rośnie o 3-4 m. Liść jest dobry. Kwiaty liliowe, jasne, skupione w kwiatostanach-wiechach.

Kwitnące rośliny trwają do początku zimnej pogody.

Lablab fioletowy

W zależności od warunków klimatycznych winorośl tej odmiany dolichos rośnie o 1, 5-3 m. Liście są duże, w kształcie serca. Mają szpiczaste końcówki i czerwonawy odcień. Kwiatostany to szczotki, które zebrały do ​​40 małych kwiatów w kolorze fioletowym.

To ważne! Ziarna dolichos fioletowy Lablab można jeść.

Uprawa kręconych dolichosów bzu z nasion

W chłodnym klimacie Rosji dolichos lub pnące się bzy można wyhodować tylko z nasion jako roślinę jednoroczną, nawet w regionach południowych, ponieważ każda ujemna temperatura gwarantuje zniszczenie dolichos. Sadzenie w otwartym terenie odbywa się poprzez sadzonki po wstępnym kiełkowaniu nasion w domu. Nasiona wyekstrahowane ze strąków pozostają żywe przez dość długi czas, więc dla tych, którzy cały czas uprawiają fasolę hiacyntową, zwykle nie ma problemów z sadzeniem materiału. Kręcone liliowe ziarna można przechowywać nawet w niskich temperaturach, ale ogrzewanie powyżej + 25 ° C znacznie zmniejsza kiełkowanie.

Zalecane daty

Aby określić optymalny czas siewu nasion dolichos, od szacowanego dnia sadzenia w otwartym terenie odejmuje się 50-55 dni. W czasie sadzenia pnącego bzu, prawdopodobieństwo przymrozków powinno być całkowicie wykluczone. W środkowym pasie jest druga połowa maja, co oznacza, że ​​konieczne jest zasianie fasoli na sadzonki pod koniec marca.

Wybór zbiorników i przygotowanie gleby

Do sadzenia fasoli kędzierzawe sadzonki bzu pasują do każdej płytkiej pojemności, na przykład używane korreks spod herbatników lub ciast. Możesz wysiać nasiona w pojedynczych kubkach torfowych. Każda gleba do roślin domowych lub sadzonek jest odpowiednia jako podłoże odżywcze, można ją kupić w sklepach dla ogrodników.

Do samodzielnego przygotowania mieszanki gleby do sadzenia kędzierzawego bzu potrzeba:

  • piasek rzeczny;
  • drobny torf;
  • humus;
  • końska ziemia lub czarna ziemia.

Do dezynfekcji wszystkie składniki prażono w piecu w temperaturze około 200 ° C przez 20-25 minut. Taka obróbka cieplna dobrze dezynfekuje glebę i zapobiega uszkodzeniu sadzonek dolichos przez choroby grzybowe.

Jak sadzić kędzierzawe nasiona bzu

Przed sadzeniem nasiona dolichos muszą zostać zeskrobane, tj. zniszcz twardą skorupę, która jest pokryta fasolą na wierzchu. Najłatwiej to zrobić, czyszcząc białe muszelki znajdujące się na każdej fasoli. Możesz to zrobić za pomocą dowolnego ostrego narzędzia, pilnika, papieru ściernego. Ziarniste nasiona wysiewa się w wilgotnej glebie na głębokość 1 cm, a następnie ponownie podlewa. Następnie pojemnik jest zamykany folią i czyszczony w ciepłym ciemnym miejscu.

To ważne! W pojedynczych kubkach zazwyczaj sadzi się 2 fasole. Po pojawieniu się sadzonek z dwóch sadzonek dolichos wybiera najsilniejszy, a drugi (zapasowy) usuwa.

Pielęgnacja sadzonek

Przed pojawieniem się pierwszych sadzonek wspinaczkowych sadzonek bzu zwykle zajmuje 5-7 dni, jeśli nasiona zostały skaryfikowane. Następnie pojemnik jest przenoszony do parapetu okna. Jeśli zostawisz go w ciemnym miejscu, roślina stanie się cieńsza i szybko umrze, więc musisz stale monitorować wysiewaną fasolę. Dalsza pielęgnacja sadzonek dolichos polega na podlewaniu gleby, ponieważ wysycha i okresowo rozluźnia glebę na niewielką głębokość, tak że skorupa nie tworzy się, co zakłóca normalną wentylację systemu korzeniowego.

Po tym jak sadzonki rozłożą 4 pełne arkusze rośliny, możesz uszczypnąć. To da impuls do rozwoju pędów bocznych. Po 1-1, 5 miesiąca po wzejściu sadzonki zaczynają twardnieć, okresowo wydobywając powietrze, najpierw na krótki czas, a następnie stopniowo zwiększając odstępy.

Sadzenie wspinaczkowych bzów na otwartym terenie

Przed lądowaniem dolichos w otwartym terenie musi przygotować miejsce. Ponieważ wspinający się bz jest sadzony do pionowego ogrodnictwa, warto zadbać z wyprzedzeniem o podpory, wzdłuż których będzie biegła winorośl. Jeśli są to konstrukcje masywne, takie jak łuk metalowy, to przed posadzeniem należy je uporządkować (wyczyścić, pomalować).

Kiedy przeszczepić

Sadzonki dolichos przesadza się na otwarty teren dopiero po dostatecznym ogrzaniu gleby i całkowitym zagrożeniu powtarzających się mrozów. W środkowym pasie właściwy czas na to ma miejsce w drugiej połowie maja lub nawet na początku czerwca.

Wybór miejsca i przygotowanie gleby

Kędzierzawy liliowy rośnie dobrze na otwartych, słonecznych obszarach, w cieniu i półcieniu roślina jest znacznie gorsza. Rośliny sadzone są zazwyczaj w 1 lub 2 rzędach, w zależności od pożądanej gęstości. W przypadku ciągłego dywanu odległość między sąsiednimi roślinami wynosi 20–25 cm, w celu uzyskania pojedynczych winorośli – 50–60 cm Dwupoziomowe sadzenie sadzonek dolichos odbywa się w układzie szachownicy.

To ważne! Maksymalnie dekoracyjnie kędzierzawy liliowy będzie wyglądał podczas lądowania po wschodniej stronie budynku, konstrukcji lub ogrodzenia.

Dolichos preferuje luźne żyzne gleby o neutralnej kwasowości. Miesiąc przed lądowaniem wykopuje się planowane miejsce lądowania, jednocześnie przywożąc tam humus.

Jak sadzić dolichos na otwartym terenie

Posadzone dolichos na otwartym terenie powinny być jak najdokładniejsze, starając się nie uszkodzić systemu korzeniowego. Dlatego korzystne jest hodowanie sadzonek w pojedynczych kubkach torfowych. Jeśli sadzonki znajdują się w pojemniku, rośliny należy usunąć bardzo ostrożnie, starając się utrzymać glinianą kulkę na korzeniach w stanie nienaruszonym. Posadzone dolichos w przygotowanych dołach. Jednocześnie kołnierz korzeniowy nie jest zakopany, pozostawiając go na tym samym poziomie co powierzchnia gleby. Po posadzeniu roślina jest obficie podlewana, a strefa korzeni jest mulczowana wiórami torfowymi lub trocinami. Dobrze zatrzymuje wilgoć w glebie i nie pozwala na rozwój chwastów.

Po wylądowaniu zadbaj o kędzierzawego bzu

Po posadzeniu wspinaczkowego bzu, podlewanie powinno odbywać się codziennie, aż roślina zakorzeni się w nowym miejscu. Dolikhos uwielbia dobrze nawodnioną glebę, więc podczas upałów jest podlewany codziennie, a przy silnym upale – dwa razy rano i wieczorem. W chłodniejszych porach roku podlewanie można zmniejszyć do 2-3 razy w tygodniu. Dolichos, jak wszystkie rośliny strączkowe, uwielbia oddychające gleby, więc strefa korzeni musi być oczyszczona z chwastów, rozluźniona i ściółkować.

W roku sadzenia dolichos nie jest konieczne karmienie. Pod dorosłymi krzewami zazwyczaj produkuje się kilka rodzajów nawozów w sezonie. Wczesną wiosną roślina jest stymulowana do wzrostu i zyskuje zieloną masę z nawozami zawierającymi azot, podczas kwitnienia krzewy są karmione związkami potasu, a jesienią przynoszą superfosfat.

Aby zachować dekoracyjny wygląd i zwiększyć krzaczastość, pnącza winorośl liliowa jest okresowo ściskana, stymulując wzrost pędów bocznych.

Choroby i szkodniki

Dolikhos rzadko choruje. Zmiany w wyglądzie liści rośliny są zwykle związane z upośledzoną opieką, na przykład brak potasu w glebie powoduje żółknięcie liści platyny. Aby zrekompensować brak tego elementu, można użyć popiołu drzewnego, który jest rozproszony w strefie korzeniowej lub nalegać na podlewanie.

Szkodniki owadów praktycznie nie atakują fasoli hiacyntowej. Jeśli na liściach pojawiają się mszyce lub gąsienice, rośliny można leczyć środkami owadobójczymi. Takie przypadki są jednak rzadkie.

Zastosowanie w projektowaniu krajobrazu

W projektowaniu krajobrazu dolichos są najczęściej używane jako roślina oplatana, sadząc ją obok struktur ogrodowych. Kędzierzawy liliowy służy do dekoracji ogrodzeń, altan, konstrukcji łukowych. Często dolichos używany do pionowego ogrodnictwa balkonów i tarasów.

W południowych regionach, gdzie ozdobne bzy wspinaczkowe są uprawiane jako rośliny wieloletnie, często wykorzystuje się je do dekorowania fasad dużych budynków.

Zastosowanie fasoli hiacyntowej w gotowaniu

Oprócz dekorowania ogrodu można uprawiać dolichos do zbioru fasoli. Owoce kędzierzawego bzu, pozyskiwane ze strąków, dojrzewające w miejscu kwiatów, nadają się do spożycia przez ludzi. Aby smakować, przypominają fasolę sznurkową, ale są bardziej miękkie. Do zupy można dodać ziarna hiacyntu, używane jako dodatek do potraw mięsnych, smakują dobrze w połączeniu z ryżem i innymi warzywami. Przechowywać fasolę dolichos najlepiej zamrożoną.

Wniosek

Kędzierzawy liliowy – wspaniała roślina, którą można wykorzystać do dekoracji ogrodu i do zbioru. Dolikhos jest łatwy w utrzymaniu i bezpretensjonalny, aby poradzić sobie z jego uprawą każdy ogrodnik. Niestety uprawa tej rośliny w cyklu całorocznym nie zadziała ze względu na zimny klimat, jednak dzięki jednorocznemu planowi sadzenia roślina może urosnąć do znacznych rozmiarów iw pełni poradzić sobie z dekoracją ogrodu.

Recenzje

Igor Sergeevich Bespalov, 41 lat, Soczi Lubię kręcone liliowe dolichos, przede wszystkim ze względu na łatwość sadzenia i mało wymagającą opiekę. Próbowałem go zostawić zimą, ale nic się nie stało. Zamarza, nawet w naszej okolicy. Szkoda. Natalya Nikolaevna Smirnova, 27-letni region Kurska. Kędzierzawy liliowy jest prawdziwym znaleziskiem dla tych, którzy lubią dekorować coś w ogrodzie. Każdego roku sadzę go wzdłuż ogrodzenia łańcucha, w połowie lata dolichos splata całą siatkę. Wspaniałe zielone zakwitające żywopłoty. Marina Dmitrievna Pivovarova, 52, Nalchik Zawsze uwielbiałem pnącza. W moim ogrodzie jest kilka specjalnych łuków dla roślin pnących, sadzone są powojniki, a ostatnio dodano im fasolę hiacyntową, ponieważ od dawna słyszałem dobre recenzje o tym wspinaczkowym bzu. Spójrz świetnie razem.

Żurawina ogrodowa: opis, cechy sadzenia, pielęgnacji, uprawy

Popularna roślina – żurawina, należy do rodziny brusznic. W dzikiej formie roślina znajduje się na północnej półkuli naszej planety. Słowo „żurawina” kojarzy się z gęstymi lasami iglastymi, nieprzejezdnymi torfowiskami, gdzie małe koraliki o ostrym smaku zaczerwieniają się na małych wyspach zielonej roślinności.

Jeśli wcześniej, na smaczne i zdrowe jagody, trzeba było zajść daleko w las, przebić się przez dzikie kłujące krzaki, teraz z uprawą odmiany żurawiny ogrodowej, wielu ogrodników i ogrodników może uprawiać tę zdrową jagodę na swoich podwórkach i letnich domkach.

O pisaniu

Żurawina z owoców jagodowych znana jest z unikalnego zestawu witamin i składników odżywczych, które są tak niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu ludzkiego. Dlatego wielu ogrodników marzy o posiadaniu własnego żurawinowego źródła witamin w ogrodzie i na przedmieściach. Dlatego tak często pojawiają się pytania, jak sadzić żurawinę w swoim ogrodzie lub domku.

Obfite zbiory żurawin ogrodowych

Aby skutecznie uprawiać dzikie jagody w ogrodzie lub ogrodzie, konieczne jest stworzenie korzystnych warunków jak najbliżej naturalnego środowiska. Zgodnie z opisem botanicznym rośliny żurawina ogrodowa jest podobna do jej naturalnej bliskiej krewnej – dziko rosnąca jagoda leśna i bagienna:

  • Roślina to zimozielony mały krzew o wysokości do 80 cm z gałęziami wylegającymi i krótkimi pędami pionowymi;
  • Długie, pełzające gałęzie mogą dorastać do 1 metra, a proste pędy dorastają do niewielkiej wysokości – od 3 do 15 cm;
  • System korzeniowy jest powierzchowny i leży na głębokości od 5 do 15 cm;
  • Łodygi krzewów żurawinowych nitkowate o silnym rozgałęzieniu. W miejscach mających kontakt z podłożem łodygi rośliny mogą same się zakorzeniać;
  • Krzew żurawinowy pokryty jest małymi skórzastymi zielonymi liśćmi o srebrzystym dnie. Liście są podłużne, jajowate z woskowatą, lekko błyszczącą powłoką. Żywotność górnej pokrywy liści wynosi 2-3 lata, po jej stopniowej aktualizacji;
  • Kwitnienie Późną wiosną można podziwiać kwitnące żurawiny. Na końcach wyprostowanych pędów znajdują się liczne małe, jasnoróżowe kwiaty zebrane w zarośla kwiatostanów;
  • Rośliny zapylające krzyżują się, pyłki przenoszą różne owady, które żywią się nektarem żurawiny;
  • Dojrzałe żurawiny mają zwykle ciemnoczerwony kolor z soczystym miąższem. Rozmiary owoców żurawiny kulturowej różnią się od zwykłych dziko rosnących „sióstr” w owocach wielkoowocowych. Główna różnica: w odmianach ogrodowych wielkość jagód osiąga średnicę od 15 do 25 mm, czyli trzy razy większą niż rozmiar żurawiny bagiennej;
  • Dojrzewanie odmiany ogrodu następuje w połowie jesieni.

Czerwone jagody udomowionych żurawin

Jagody żurawiny zawierają dużą ilość użytecznych kwasów owocowych, które mają ogromne znaczenie dla normalizacji żywienia człowieka. Obecność dojrzałych owoców kwasu benzoesowego zapewnia doskonałe bezpieczeństwo zbieranych plonów. Szczególnie cenione są jagody lekko zamrożone przez pierwsze przymrozki. Pokazane są w nich wszystkie korzystne i lecznicze właściwości rośliny oraz najlepszy smak, ale po rozmrożeniu jagody szybko tracą swoją przydatność.

Funkcje lądowania

Sadzonki żurawiny są sadzone w miejscach o wystarczającej wilgotności. Dlatego kultura ogrodowa może być uprawiana nawet w wiejskich domkach pod Moskwą.

Czas lądowania

Agrotechniki sadzące żurawinę ogrodową nieco różnią się od zwykłych. Jeśli prawie wszystkie rośliny ogrodowe można uprawiać wczesną wiosną lub jesienią, wtedy lądowanie żurawiny ogrodowej ma swoje własne niuanse:

  1. Wczesna wiosna Gdy śnieg topi się, a gleba nagrzewa się do głębokości 10 cm, optymalny moment przychodzi na sadzenie sadzonek;
  2. Czas jesienny nie nadaje się do sadzenia. Zazwyczaj we wrześniu ogrodnicy przygotowują grunt pod wiosenne sadzenie jagód.

Miejsce lądowania

Zaleca się uprawę żurawin ogrodowych na otwartych, oświetlonych, słonecznych terenach, dopuszczalne jest niewielkie zacienienie. Jeśli do miejsca lądowania wybrano brzeg jeziora lub strumień, wówczas w tym przypadku można uzyskać dobre zbiory żurawiny. Nie zapomnij o naturalnych cechach wzrostu tej rośliny: wysokiej wilgotności i dobrym świetle.

Schemat sadzenia żurawiny

Wymagania glebowe

Żurawiny są dobre do sadzenia na glebach kwaśnych o pH kwasowości 3, 5 do 6, 5. Taka kwasowość gleby zapewnia maksymalny wzrost roślin. Do uprawy żurawiny są idealne gleby gliniaste i piaszczyste, w których rośliny dają dobre zbiory.

Jak sadzić żurawinę w ogrodzie

Często początkujący ogrodnicy, którzy sadzą tę roślinę po raz pierwszy, nie wiedzą, jak sadzić i rozmnażać żurawinę ogrodową. W sadzonkach agrotechnicznych nie ma szczególnej różnicy:

  • Po pierwsze, specjalne łóżko jest uformowane w postaci rowu o głębokości 30 cm;
  • Sadzonki sadzi się w małych otworach o wymiarach 10 x 10 cm lub 10 x 15 cm;
  • Odległość między krzakami sadzonek żurawiny jest minimalna, tak że rosnące pędy szybko pokrywają powierzchnię łóżek;
  • Posadzone rośliny obficie podlewamy wodą, a następnie mulczujemy.

Berry Cranberry Bushes

Wykonanie wszystkich tych cech sadzenia zapewnia wymierne korzyści dla uzyskania dobrych zbiorów.

Pielęgnacja roślin kwiatowych

Sadzone małe rośliny wymagają starannej konserwacji:

  1. Sadzonki po posadzeniu na otwartym terenie muszą być pokryte folią PVC. Zaleca się, aby rośliny były zamknięte do czasu rozpoczęcia wzrostu rzęs;
  2. Gdy tylko pojawią się pędy boczne o długości 15–20 cm, są one mocowane drewnianym kijem, aby roślina „nie uciekła” poza granice przydzielonego obszaru;
  3. Krzewy jagodowe muszą być podlewane w odpowiednim czasie.

Podczas zbioru owoców żurawiny karmione są wodnymi roztworami nawozów mineralnych. Żurawina ogrodowa „wdzięcznie” reaguje na podlewanie wodą z kwasem cytrynowym i octowym.

Istnieje pewna różnica w pielęgnacji roślin jagodowych w różnych porach roku:

  • Wiosna Wczesna wiosna w łóżkach z żurawiną powoduje przerzedzenie krzewów i przycinanie mocno wyrośniętych gałęzi. Roślina jest cięta tak, aby na gałęzi były trzy pąki. W razie potrzeby gleba jest poluzowana, aby zapewnić lepszy dostęp powietrza do systemu korzeniowego. Nie należy zapominać, że roślina kocha wilgotną i odżywczą glebę;
  • Lato Opieka żurawinowa latem to regularne i obfite nawadnianie zakwaszoną wodą. Konieczne jest również szybkie zniszczenie chwastów i rozluźnienie gleby;
  • Jesień W miesiącach jesiennych rozpoczyna się obfity zbiór żurawin. Jagody muszą wybierać niedojrzałe. Pełne dojrzewanie nastąpi podczas przechowywania rośliny.

Jak wynika z opisu pielęgnacji, nie jest trudno posadzić żurawinę ogrodową, nie jest to trudne do pielęgnacji, roślina jest doskonale przystosowana do uprawy w ogrodach i ogrodach warzywnych.

Metody hodowlane

Można rozmnażać żurawinę ogrodową na dwa sposoby: sadząc sadzonki i nasiona. Sadzenie sadzonek jest dobrze znaną techniką agrotechniczną, z której korzysta bezwzględna większość ogrodników.

Małe sadzonki żurawiny

Rozmnażanie nasion przeprowadza się w celu selekcji materiału odmianowego. W tym celu nasiona są pozyskiwane z dojrzałych jagód i wysiewane w papierowych kubkach odżywczych. Po dwóch tygodniach pojawiają się pierwsze pędy, następnie dorosłe maleńkie rośliny nurkują w fazie 4-5 liści i siedzą w szklarniach w odległości 10 cm. Żurawina młoda karmiona jest co dwa tygodnie przez wiosnę i dwa miesiące letnie. W sierpniu arkusz szklarniowy jest usuwany. Rośliny pozostają na zewnątrz, a jesienią sadzonki są mulczowane warstwą torfu i przykryte folią na zimę.

Choroby i szkodniki

Zwróć uwagę! Krzewy żurawinowe, podobnie jak wszystkie rośliny ogrodowe, są podatne na choroby i mogą być dotknięte szkodnikami.

Najbardziej niebezpieczne choroby jagód:

  1. Czerwona plama. Ta grzybicza choroba może spowodować wielką szkodę dla rośliny. W zarażonym buszu pędy giną i deformują się. Możesz walczyć z tą plagą za pomocą leków Fundazol i Topsin-D;
  2. Fomapis Ta choroba powoduje wysychanie czubków żurawiny bez fazy więdnięcia. Każdy preparat z serii fungicydów pomoże zwalczyć tę chorobę;
  3. Czarna zgnilizna Wpływa na żurawinę. Środki kontrolne obejmują stosowanie tlenochlorku miedzi;
  4. Śniegowa pleśń. Jeśli roślina nie jest traktowana w odpowiednim czasie z powodu tej szkodliwej i destrukcyjnej choroby, może zniszczyć cały krzew. Do profilaktyki żurawin ogrodowych spryskanych roztworem Fundazolu.

W celu zapobiegania chorobom na wiosnę, w okresie pęcznienia pączków, rośliny są traktowane Azofos. Podczas układania pąków zaleca się co tydzień pielęgnować nasadzenia żurawiny horus, a po zebraniu jagody należy spryskać 1% roztworem mieszaniny Bordeaux.

Takie proste środki pomogą chronić żurawinę przed chorobami i szkodnikami. Pod koniec sezonu wdzięczna, zdrowa roślina z żurawiny ogrodowej hojnie obdarzy swoich właścicieli bogatymi i obfitymi plonami jagód, które będą największą nagrodą dla ogrodników za ich ciężką pracę.