Press "Enter" to skip to content

Najpopularniejsze odmiany gruszek z opisami i zdjęciami

Sadzonki sadzi się jesienią (początek października) lub wiosną (koniec kwietnia). Owoce dojrzewają w połowie sierpnia-września. Rośliny wymagają szczególnej pielęgnacji, która obejmuje uprawę ziemi, podlewanie, przycinanie, karmienie, przygotowanie do zimy.

Najlepsze odmiany pietruszki – popularne rodzaje pietruszki w ogrodzie

Wiele osób uważa, że ​​niektóre rodzaje pietruszki najlepiej nadają się do dekoracji, a inne najlepiej nadają się do gotowania. Wypróbuj je wszystkie, a sam podejmiesz decyzję dotyczącą najlepszych odmian pietruszki!

Kędzierzawa (pospolita) pietruszka – Ten standardowy rodzaj pietruszki, wszechstronny i łatwy w uprawie, jest zarówno dekoracyjny, jak i jadalny. Odmiany pietruszki curly obejmują pietruszkę Forest Green i pietruszkę Extra Curled Dwarf, szybko rosnącą, zwartą odmianę.

Pietruszka Płaska – Pietruszka o płaskich liściach jest wysoka, osiągając dojrzałe wysokości od 24 do 36 cali. Jest ceniony za swoje walory kulinarne i jest bardziej aromatyczny niż kędzierzawa pietruszka. Pietruszka o płaskich liściach zawiera Titan, kompaktową odmianę, która ma małe, ciemnozielone, ząbkowane liście; Włoski płaski liść, który smakuje lekko pieprzowo i przypomina trochę kolendrę; i Giant of Italy, duża, charakterystyczna roślina, która toleruje różnorodne trudne warunki uprawy. Pietruszki o płaskich liściach są doskonałym dodatkiem do ogrodu motyla.

Japońska Pietruszka – Pochodząca z Japonii i Chin japońska pietruszka to wiecznie zielone, wieloletnie zioło o nieco gorzkim smaku. Mocne łodygi są często spożywane jak seler.

Pietruszka Hamburgerowa – Ta duża pietruszka ma grube korzenie przypominające pasternak, które nadają zupom i gulaszom teksturę i smak. Hamburskie liście pietruszki są ozdobne i przypominają paprocie.

Teraz, gdy wiesz o najczęstszych odmianach pietruszki, możesz wypróbować je wszystkie i zobaczyć, które preferujesz w kuchni lub ogrodzie ziołowym.

Najpopularniejsze odmiany gruszek z opisami i zdjęciami

Obecnie istnieje wiele odmian gruszek. Przy wyborze ogrodników odstrasza zimotrwalosc, czas dojrzewania owoców i inne cechy. W artykule omówiono odmiany letnie, zimowe, jesienne, późne, cechy ich uprawy i pielęgnacji.

Lato

Letnie odmiany gruszek słyną z dobrego smaku owoców, odporności drzew na różne choroby. Odmiany letnie obejmują następujące popularne typy .

Sierpniowa rosa

Odmiana została wyhodowana przez S.P. Yakovlev w Ogólnorosyjskim Instytucie Badawczym Genetyki i Hodowli Roślin Sadowniczych. I. V. Michurin. Drzewo osiąga wysokość do 3 m. Owocuje corocznie począwszy od 4 lat sadzenia w gruncie. Charakteryzuje się wysokim plonem – do 200 c / ha w najbardziej płodnym wieku. W pierwszym sezonie z jednego drzewa będzie można zebrać około 15 kg gruszek. Odmiana odporna na zimy i odporna na choroby.

Owoce są małe, ważą 100-200 g. Nie ma karbowań na powierzchni. Skórka owocu jest gładka, w kropki, zielona lub zielonkawożółta w okresie dojrzałości. Miąższ jest biały, drobnoziarnisty, o delikatnej konsystencji i słodko-kwaśnym posmaku. Szypułka jest zakrzywiona, długa, szeroka.

Sadzonki sadzi się jesienią (początek października) lub wiosną (koniec kwietnia). Owoce dojrzewają w połowie sierpnia-września. Rośliny wymagają szczególnej pielęgnacji, która obejmuje uprawę ziemi, podlewanie, przycinanie, karmienie, przygotowanie do zimy.

Bere Giffard

Francuska wczesna dojrzała odmiana gruszy. Owoce dojrzewają całkowicie w dniach 20-25 lipca. Odmiana przeznaczona do świeżego spożycia.

Owoce są małe, ważą 75-100 g, mają regularny kształt gruszki. Gruszki mają cienką, delikatną zielonkawą skórkę, która później nabiera zielonkawo-żółtego koloru. Na powierzchni obecne są jasnobrązowe plamy. Ogonek jest czasami krótki, częściej długi, z dzwoneczkiem na górnym końcu. Miąższ biały, kruchy, soczysty, rozpływający się w ustach, smak słodko-kwaśny.

Odmiana Bere Giffar jest wybredna pod względem gleb, preferuje gleby głębokie i żyzne. Owocowanie następuje 6-7 lat po posadzeniu sadzonek. W młodym wieku plon jest niewielki, ale potem liczba ta znacznie wzrasta. W wieku 12-17 lat z 1 hektara zbiera się około 60-80 centów gruszek.

Wiktoria

Owoce osiągają średnie lub duże rozmiary, ich waga sięga 150-250 g. Czasami można zebrać gruszki o masie 300 g lub większej. Mają symetryczny, szeroki, regularny kształt. Owoce są gładkie, piękne, o cienkiej skórce i gładkiej powierzchni. Rzadko widać na nim lekkie zardzewiałe.

Po usunięciu z drzewa główny kolor owocu jest żółtawozielony. Miąższ jest biały, soczysty, maślany, z dobrym aromatem i słodko-kwaśnym posmakiem.

Jest to odmiana stołowa przeznaczona do świeżego spożycia. Owoce zbierane są w połowie końca sierpnia. Odmiana Victoria zaczyna owocować od 6-7 lat po posadzeniu w ziemi. Owocowanie jest roczne. Zaletą jest wysoki plon, który systematycznie rośnie wraz z wiekiem. Z 1 dorosłego drzewa uzyskuje się do 200 kg owoców.

Księżna

Pierwsze owoce są wiązane 5-6 lat po posadzeniu sadzonki. Owoce gruszki letniej są średniej wielkości, ważą około 170 g. Każde dorosłe drzewo rodzi do 250 kg owoców, co świadczy o wysokim plonie odmiany. Owoce są wydłużone, o nierównej powierzchni i cienkiej, żółtawej skórce. Ma małe czarne plamki. Gruszki przyjemnie pachną, ich miąższ jest delikatny, smaczny i słodki, zachwyca delikatnym aromatem gałki muszkatołowej.

Odmiana ma bardzo starożytną historię. Po raz pierwszy gruszka księżnej pojawiła się w połowie XVIII wieku. Odmiana została wyhodowana przez hodowcę z angielskiego hrabstwa Berkshire.

Zbiory rozpoczynają się w drugiej połowie sierpnia. Owoce są dobrze przechowywane przez 1-1,5 miesiąca w temperaturze 1-5 stopni Celsjusza. Gruszki nie psują się podczas transportu na duże odległości, nadają się do świeżego spożycia oraz przygotowania pożywnych suszonych owoców i aromatycznych dżemów.

Severyanka

Owoce odmiany Severyanka rosną w różnych rozmiarach, waga większości gruszek nie przekracza 85 g, ale są też owoce większe o wadze do 120 g. Gruszki mają kształt stożkowaty, wierzchołek ścięty. O dojrzałości technicznej decyduje żółto-zielony odcień skórki. W tym przypadku żółty kolor występuje na mniejszej części powierzchni owocu. Szypułki są długie, zwykle zakrzywione. Miąższ jest kremowy, chrupiący, soczysty, smakuje jak młode, słodkie wino. Aromat jest słaby.

Drzewa najlepiej sadzić na glebie gliniastej lub piaszczysto-gliniastej. Przed posadzeniem w ziemi dodaje się dużą ilość humusu. Czas sadzenia przypada na kwiecień, koniec września i początek października, w zależności od warunków klimatycznych regionu.

Opieka nad gruszką polega na okresowym poluzowaniu gleby wokół pnia. Ułatwia to dostęp tlenu do korzeni. Wskazane jest natychmiastowe usuwanie chwastów, ponieważ pobierają one wilgoć i składniki odżywcze z gleby.

Katedra

Odmiana gruszki została wyhodowana przez rosyjskich hodowców ponad 20 lat temu. Katedra – odmiana uzyskana przez skrzyżowanie sadzonki 32-67 i hybrydy 72-43. Odmiana letnia, jednak okres dojrzewania jest bardzo zróżnicowany i zależy od warunków pogodowych, ilości słonecznych i ciepłych dni w sezonie. Dlatego zbiory są zbierane w pierwszej połowie sierpnia lub pod koniec miesiąca. Ale jesienią wszystkie owoce dojrzewają.

Owocnikowanie następuje po 3-4 latach od posadzenia sadzonki. Plon jest dobry – średnio 35-40 kg gruszek jest zbieranych z jednego drzewa, około 85-100 centów uzyskuje się z 1 hektara.

Owoce mają regularny kształt i lekko wyboistą powierzchnię. Wielkość jest duża, waga dochodzi do 120-140 g. Skórka owoców jest cienka, gładka i błyszcząca o zielonym odcieniu (dojrzałe mogą być jasnożółte). Miąższ jest gęsty, biały, delikatny i drobnoziarnisty, wyczuwalna jest lekka oleistość. Aromat jest słaby. Smak jest słodko-kwaśny, soczysty.

Jesień

Aby uzyskać wysoką wydajność jesienią, ważne jest, aby prawidłowo wybrać odpowiednią odmianę gruszki. Opisane poniżej odmiany są uważane za najlepsze.

Veles

Odmiana została wyhodowana przez skrzyżowanie gruszek Forest Beauty i Venus. Druga nazwa odmiany to „Excellent Daughter”. Owoce są słodkie, soczyste, mięsiste, o przyjemnym aromacie. Skórka zmienia kolor z zielonkawo-limonkowego w środku lata na żółty bliżej sierpnia. Po stronie, po której promienie słoneczne padają bardziej, powstaje czerwonawo-pomarańczowy odcień.

Owoce są duże, ważą do 200 g. O dojrzałości decyduje nie tylko kolor, ale także gęstość owoców – jeśli są twarde, pozostawia się je do dalszego dojrzewania.

Sadzenie odbywa się zimą lub jesienią. Jesienią zaleca się sadzenie sadzonek od połowy do końca września, wybierając obszary jasne z ochroną przed silnymi wiatrami. Dojrzałe owoce zbiera się na początku września.

Bere Moskovskaya

Odmiana wyhodowana w Akademii Rolniczej im Timiryazev. Podczas krzyżowania użyliśmy odmiany Olga i kilku zapylaczy, w tym Lyubimaya Klappa, Kashkarnok, Forest Beauty. Drzewo charakteryzuje się zaokrąglonym kształtem, ciemnymi pędami. Dojrzałe owoce osiągają masę około 100 g. Kształt owoców gruszkowaty, asymetryczny, lekko wyboisty. Skórka jest cienka, z żółtym odcieniem. Miąższ jest tłusty, soczysty, śnieżnobiały. Smak jest słodko-kwaśny, nie mdły. Owoce osiągają dojrzałość wczesną jesienią.

Do sadzenia odmiany Bere Moskovskaya zaleca się wybór luźnej gleby. Drzewo preferuje miejsca słoneczne, ciepłe. Zalety to wysoka zimotrwalosc oraz odporność na parch i gnicie owoców. Zaczyna owocować przez 3-4 lata. Produktywność długo utrzymuje się na wysokim poziomie.

Czerwone boki

Wysoko plenna jesienna odmiana o przeznaczeniu stołowym. Drzewa są silne, osiągają wysokość ponad 4 m. Po 5-7 latach w wieku produkcyjnym tempo wzrostu stopniowo spada. Wczesne owocowanie sadzonek jest średnie, owocowanie rozpoczyna się 5-7 lat po posadzeniu sadzonki.

Owoce są średniej wielkości, osiągają masę 135-155 g, rzadziej 180 g. Gruszki charakteryzują się prawidłowym klasycznym kształtem, gładką powierzchnią. Po zebraniu skórka owocu ma szmaragdowy odcień. W pełni dojrzały, staje się szmaragdowo-bursztynowy. Śnieżnobiały miąższ jest oleisty, ma drobnoziarnistą konsystencję, przyjemny aromat, słodko-kwaśny posmak z lekką cierpkością.Zbiór przypada na drugą połowę września.

Odmiana wymaga starannego zbierania gruszek, ponieważ przejrzałe silnie się kruszą, a upadek na ziemię obfituje w skrócenie okresu przydatności do spożycia.

Ku pamięci Jakowlewa

Odmiana gruszki została wyhodowana przez hodowców z Ogólnorosyjskiego Instytutu Badań Naukowych Michurin. Sukces przyniosło skrzyżowanie gruszki Tema z francuską odmianą Olivier de Serre.

Odmiana o średnich i dużych owocach o gładkiej złocistożółtej skórce. Masa jednej gruszki dochodzi do 200 g. Łodyga jest długa, zakrzywiona, nie gruba. Miąższ jest soczysty, słodki, bez cierpkości. Owocowanie rozpoczyna się 4-5 lat po posadzeniu sadzonki. Pełen zbiór uzyskuje się od 7 roku życia drzewa. W tym wieku z jednego drzewa zbiera się ponad 20 kg soczystych owoców. W przyszłości plon wzrośnie.

Zaleca się sadzenie sadzonki na wiosnę, rzadziej zabieg wykonuje się jesienią. Na początek wybierz dobrze oświetlone przez słońce miejsce, w którym drzewo będzie chronione przed wiatrem. Idealnie jest wybrać miejsce na małej wysokości. Owoce dojrzewają w drugiej połowie września. Zbiory są przechowywane do półtora miesiąca.

Moskale

Odmiana została wyhodowana w latach 80-tych ubiegłego wieku. Nazwę uzyskano dzięki temu, że głównym celem hodowców było stworzenie odmiany przeznaczonej do uprawy w ogrodach regionu moskiewskiego.

Owoce charakteryzują się średnią masą, dochodzącą do około 120 g. Gruszki mają szeroki kształt, skórka żółta z zielonkawym odcieniem, na powierzchni owoców małe czarne kropki. Miąższ jest śnieżnobiały, gęsty i soczysty, o słodko-kwaśnym smaku i wyraźnym aromacie.

Sadzonki dopuszcza się wiosną (kwiecień-maj) i jesienią (październik). Sadząc wiosną, sadzonki szybko zapuszczają korzenie latem i dobrze tolerują zimę. Sadzenie jesienią zapewnia zwiększoną zimotrwalosc.

Zaczyna owocować 3-4 lata po posadzeniu. Do sadzenia wybiera się jednoroczną lub dwuletnią roślinę. Z drzewa zbiera się do 60 kg zbiorów. Z 1 hektara można uzyskać 15-20 ton gruszek. Zbiór następuje na początku września i pod koniec października.

Marmur

Odmiana została wyhodowana w regionie Woroneża w 1965 roku, krzyżując gruszki Forest Beauty i Bere Zimnaya. Miąższ jest delikatny, smaczny, kremowy, słodkawy w smaku, gruboziarnista struktura, przyjemny aromat. Waga jednej gruszki sięga 130-170 g, zdejmuje się niekiedy większe okazy – do 220 g. Skórka jest złocistozielona, ​​pokryta czerwonym, marmurowym rumieńcem.

Do sadzenia wybierz obszary z gliniastą, luźną i pożywną glebą. Jeśli gleba jest gliniasta lub piaszczysta, należy dodatkowo dodać humus, torf lub obornik. Drzewko sadzi się wiosną lub jesienią. W przypadku sadzenia wiosennego zaleca się wykonanie zabiegu w maju. Jesienią w październiku sadzi się gruszkę, a zbiory będą miały miejsce od września.

Zimowy

Spośród szerokiej gamy gruszek preferowane są odmiany zimowe ze względu na ich długi okres przydatności do spożycia, zwiększoną odporność na mróz. Poniżej znajdują się odmiany zimowe, które są uważane za najlepsze.

Saratowka

Odmiana uzyskana ze skrzyżowania gruszek Bergamot German i Winter Bere. Owoce są średnie, masa osiąga 120-140 g. Kształt owocu podłużno-gruszkowaty, powierzchnia gładka. Skórka jest tłusta, matowa i gęsta, zielonkawożółta, dojrzała nabiera żółtego odcienia. Szypułka jest krótka, zakrzywiona. Śnieżnobiały, maślany miąższ o słodko-kwaśnym posmaku.

Zalety odmiany to zwiększona odporność na choroby i zmiany temperatury, prezentacja i dobry smak gruszek.

Owocnikowanie następuje w 5 roku po posadzeniu sadzonki. Odmiana charakteryzuje się wysokim plonem – z 1 ha zbiera się do 24 ton dojrzałych owoców.

Kondratyevka

Klasa zimowa. Drzewo jest wysokie, osiąga do 10-12 m, ma piramidalny pień i lekko opadające gałęzie. Rośnie powoli, ale z czasem staje się zaletą – pojawia się coraz więcej owoców.

Owoce są duże, ich waga dochodzi do 230 g. Skórka jest zielona, ​​lekko żółtawa. Owoce są soczyste, delikatne i przyjemne w smaku i aromacie. Szypułka jest gruba, zakrzywiona. Kształt jest prawidłowy, w kształcie gruszki.

Dojrzewanie owoców następuje na początku i w połowie września. Drzewo zaczyna owocować 4-5 lat po posadzeniu. Ogrodnicy cenią gruszkę Kondratyevka za jej odporność na zimno, choroby i szkodniki.

Pass-Krasan

Francuska odmiana gruszki ozimej. Owoce nadają się do świeżego użytku i do obróbki technicznej. Owoce średniej wielkości ważą do 180 g, mają kształt bergamotki lub kulisty. Na powierzchni obecne są zardzewiałe lub szare plamki. Skórka jest cienka, ale gęsta, z lekką szorstkością, z pomarańczowo-żółtym odcieniem. Szypułka jest krótka i pogrubiona, lekko zakrzywiona, prosta. Kremowy miąższ jest soczysty i słodki, z łagodną kwasowością i wyraźnym aromatem.

Owocowanie następuje po 6-7 latach od posadzenia sadzonki. Odmiana charakteryzuje się średnim plonem – z 1 drzewa zbiera się do 10-15 kg dojrzałych gruszek.

Sadzonki sadzi się na żyznych glebach, przycina drzewa, formuje koronę i nawozi. Takie procedury przyspieszą wzrost drzew i zwiększą plony.

Pervomaiskaya

Owoce odmiany Pierwomajskaja charakteryzują się gruszkowatym kształtem, ich długość sięga około 10 cm, a średnia waga 150 g. Powierzchnia jest gładka, w kolorze żółtym, bez plam i rumieńców. Na skórce znajduje się gęsty woskowaty nalot.

Miąższ jest soczysty, miękki, nie wodnisty, kremowy. Gruszki są słodkie, przyjemne w smaku, bez goryczy i kwaskowatości, przypominające nieco brzoskwinię lub ananasa. Przyjemny aromat.

Sadzonkę sadzimy wiosną, na początku marca. Do sadzenia wybierz dobrze oświetlone obszary, w których nie ma barier ani konstrukcji budowlanych. Z 1 drzewa usuwa się około 40 kg dojrzałych owoców.

Lira

Lyra była w stanie rozmnażać się, krzyżując odmiany Bere Zimnaya i Lesnaya Krasavitsa. Owoce dojrzewają w połowie września. Podczas zbioru usuwa się żółte owoce z zielonkawym odcieniem. Jedna gruszka waży 200-250 g, ma prawidłowy kształt gruszki z lekkim ścięciem. Miąższ kremowy jest bardzo soczysty, słodki z lekką kwaskowatością. Aromat jest słaby.

Gruszka zaczyna owocować po 3 lub 5 latach od posadzenia. Wybierz sadzonki jednoroczne lub dwuletnie. Procedura sadzenia odbywa się jesienią lub wiosną. Lepiej jest sadzić sadzonki w miejscach, w których stale świeci słońce i nie ma przeciągów.

W miarę przechowywania owoce żółkną, a ich rumieniec staje się jasny. Gruszki można przechowywać do grudnia-stycznia, czasem nie psują się do końca marca.

Patriotyczny

Odmiana została wyhodowana w 1934 roku przez skrzyżowanie gruszek zimowych Decanca i Vere Boek. Drzewo nie jest wysokie, ma dobrą zimotrwalosc. Średnia roczna wydajność.

Owoce mają regularny kształt gruszki, skórkę zielono-żółtą. Owoce są średnie lub duże, osiągają 170-200 g. Miąższ jest kremowy, soczysty, delikatny, w smaku słodko-kwaśnym.

Pierwsze owocowanie następuje 4-5 lat po posadzeniu w ziemi. Owoce w pełni dojrzewają w połowie października i można je dobrze przechowywać do końca grudnia. Przechowywane w lodówce tracą swoje cechy zewnętrzne dopiero w marcu.

Późno

Wielu ogrodników preferuje późne odmiany gruszek ze względu na ich mrozoodporność, odporność na choroby i niekorzystne czynniki środowiskowe.

Deser Rossoshanskaya późno

Odmiana została wyhodowana w 1952 roku w Rossoszańskiej Stacji Doświadczalnej ogrodników, stąd nazwa. W selekcji brały udział odmiany Lesnaya Krasavitsa i Bere Zimnyaya. Charakterystyczną cechą tej odmiany są owoce średniej i dużej wielkości. Waga gruszki wynosi 140-170 g, ale nie przekracza 210 g.

Gruszka ma zaokrąglony kształt, bardziej przypomina jabłko. Pomimo słodkawego smaku gruszki ma miękką i jednolitą konsystencję miąższu. Intensywny aromat. Skórka jest żółto-zielona z pięknym różowym rumieńcem.

Ta odmiana jest mało wymagająca w pielęgnacji i utrzymaniu, dlatego nie ma specjalnych wymagań dotyczących gleby. Gruszka rośnie szybko. Owocowanie następuje po 5-6 latach od posadzenia sadzonek. Owoce dojrzewają do połowy września. Z gruszki można uzyskać około 70 kg owoców w sezonie.

Białoruski

Odmiana zimowa, wyhodowana przez hodowców z Białoruskiego Instytutu Sadownictwa. Odmiana została uzyskana poprzez wysiew nasion gruszki „Good Louise” o niekontrolowanym zapyleniu. Już w czwartym roku życia ogrodnicy zbierają. Owoce pojawiają się pod koniec września.

Owoce są drobne, ważą ok. 110-120 g. Po osiągnięciu dojrzałości technicznej nabierają szerokiego gruszkowatego kształtu z szorstką skórką o jasnym odcieniu, powierzchnia usiana jasnobrązowymi kropkami. Po zerwaniu skórka jest zielona, ​​a do spożycia pomarańczowożółta. Miąższ jest soczysty, średniej gęstości, maślany i delikatny. Najlepszy czas na lądowanie w ziemi to koniec maja.

Olivier de Serre

Francuska odmiana gruszki ozimej, która po zbiorach utrzymuje się do marca. Owoce przeznaczone są do świeżej konsumpcji i kompotów. Termin zapadalności wymienny przypada na początek października, termin zapadalności konsumenckiej – w grudniu.

Owoce są średniej wielkości, ważą do 150 g. Płaski, okrągły kształt bergamotki o wyboistej powierzchni. Skórka jest trochę szorstka, gęsta, szaro-zielona. Na powierzchni są brązowe plamy i plamy. Dojrzała skórka staje się ciemnożółta. Szypułka jest zakrzywiona, krótka, gruba. Kremowy miąższ zachwyca soczystością, gęstością i słodkawym, lekko migdałowym smakiem. Dobry smak.

Odmiana Olivier de Serre jest wrażliwa na warunki glebowe i klimatyczne. Drzewa potrzebują warunków glebowych i klimatycznych. Sadzenie odbywa się na chronionym, ciepłym, dobrze oświetlonym miejscu, gdzie występuje lekka i pożywna gleba. Owocowanie następuje za 4-7 lat.

Bere Ardanpon

Belgijska odmiana ozima uzyskana w 1759 roku. Owoce są średniej do dużej wielkości, osiągają 170-220 g. Dzwonkowato gruszkowaty, powierzchnia z guzowatymi guzami. Skórka jest cienka, gładka, nie błyszcząca.

W okresie dojrzałości usuwalnej skórka jest zielona, ​​konsumencka jasnożółta, czysta, z małymi brązowymi plamkami. Szypułka nie jest długa, lekko pogrubiona. Miąższ jest biały, delikatny, soczysty, słodko-kwaśny i dobrze pachnie.

Zbierany na początku września i na początku listopada, w zależności od regionu. Owoce są przechowywane do połowy stycznia. Odmiana jest bardzo wybredna pod względem gleb. Sadzona jest na glebach żyznych i ciepłych gliniastych. Nie może odkształcać się podczas sadzenia na wilgotnych, zimnych lub ciężkich glebach. Owocowanie zaczyna się w wieku 8-9 lat. Średnia wydajność wynosi od 120 do 180 centów z hektara.

Hera

Odmiana wyhodowana przez rosyjskich hodowców podczas krzyżowania odmian Córki Zarya i Reale Turinskaya. Gruszki są szerokie, ważą do 250 g. Skórka zielona z rumieńcem, owoce w trakcie dojrzewania nabierają żółtawego odcienia. Ładnie pachnie, na skórce jest brązowa drobna siateczka. Miąższ beżowy jest luźny, przyjemny, z drobnymi ziarnkami, słodko-kwaśny.

Do sadzenia wybierz obszary z żyzną, grudkowatą, słabo kwaśną glebą. Najlepiej nadaje się czarna ziemia. Owocowanie rozpoczyna się w wieku 4-5 lat.

Odmiana charakteryzuje się wysokim plonem, który może dochodzić nawet do 40 kg z drzewa. Doświadczeni ogrodnicy zalecają zbieranie owoców w rękawiczkach z materiału, odrywając gruszki wraz z łodygą. Kosz przykryty szmatką, aby uniknąć uszkodzeń mechanicznych.

Cudowna kobieta

Do hodowli wykorzystano dwie odmiany gruszek – Córkę Świtu i Talgar Beauty. W efekcie udało nam się uzyskać odmianę Wonderful, która w pełni odpowiada swojej nazwie. Owoce są duże, ważą od 140 do 210 g. Kształt ścięty, cylindryczny, powierzchnia równa i gładka.

Skórka jest tłusta, podobnie jak miąższ. Miąższ ma średnią gęstość, niewielka granulacja, konsystencja delikatna, soczysta. Sok jest słodki, nie ma lepkości i cierpkości. Smak słodko-kwaśny z aromatem kwiatowo-gruszkowym.

Zbiór ma miejsce 5 lub 6 lat po posadzeniu sadzonki. Czas dojrzewania gruszek jest umiarkowany, owoce osiągają pełną dojrzałość w połowie września.

Odmiany do sadzenia w ogrodach regionu moskiewskiego

Prace hodowlane doprowadziły do ​​tego, że najlepsze odmiany zostały stworzone osobno, przeznaczone do sadzenia w regionie moskiewskim.

Wyraźny lub wyboisty

Odmiana ta została wyhodowana przez rosyjskich hodowców, którzy skrzyżowali przejściową hybrydę VI-53-67 i klasyczną gruszę południową. Jest to odmiana samopłodna, dająca późne, ale obfite zbiory. Owocowanie zaczyna owocować 4 lata po posadzeniu, od sierpnia do połowy września. Z 1 drzewa owocowego usuwa się do 50 kg gruszek.

Owoce są średnie lub duże, ważą do 170 g, niektóre osiągają nawet 200 g. Kształt wydłużony, symetryczny, powierzchnia żebrowana. Przeważa skórka niedojrzałych owoców z zielonym odcieniem, bliżej dojrzewania staje się żółta. Miąższ jest gęsty, soczysty, śnieżnobiały. Smak jest bogaty, posmak gałki muszkatołowej, lekko kwaskowaty.

Posadzone pod koniec września lub na początku października. Do sadzenia wybierz słoneczne i przestronne obszary w ogrodzie. Sadząc sadzonkę w cieniu, owoce będą bez smaku, a plony niskie. Opieka nie zapewnia trudności: podlewanie, przycinanie drzewa, podlewanie i karmienie.

Czułość

Odmiana uzyskana ze skrzyżowania pyłku odmiany “Lyubimitsa Klappa” i gruszki Lukashevskaya “Tema”. Owoce są duże, masa osiąga 150-200 g. Kształt owalny, gruszkowaty, szeroki. Owoce jeden do jednego. Skórka na początku dojrzewania jest jasnozielona, ​​w miarę dojrzewania staje się zielonkawo-żółta z różowawym rumieńcem. Smak jest słodko-kwaśny, lekko cierpki. Miąższ owocu ma drobnoziarnistą strukturę, jest soczysty i delikatny.

Dojrzałe owoce usuwa się pod koniec sierpnia i na początku września. Zbiory są przechowywane nie dłużej niż 1 miesiąc. Owocowanie następuje po 4-5 latach od posadzenia sadzonki. Prawidłowe sadzenie zapewni, że młode drzewo szybko się zakorzeni.

Dla odmiany zaleca się przygotowanie miejsca sadzenia jesienią, po wykopaniu ziemi i pozbyciu się chwastów. Zimą, pod wpływem niskich temperatur w glebie, zmniejszy się liczba bakterii i mikroorganizmów grzybowych.

Fantastyczny

To letnia odmiana uzyskana ze skrzyżowania gruszek Powislaya i Tenderness. Hodowcy wyhodowali odmianę Skazochnaya na początku 1990 roku. Owoce mają kształt gruszki, ich waga sięga 250 g, średnia waga do 200 g.

Skórka niedojrzałych owoców jest żółtozielona, ​​ostatecznie nabiera żółtego koloru. Miąższ soczysty, delikatny, nie cierpki. Aromat słaby, smak przypraw.

Kwitnienie występuje późną wiosną i wczesnym latem. Sadzonki sadzi się w ziemi w środku jesieni. Zbiory zbierane są pod koniec sierpnia przy ciepłej pogodzie i przy braku opadów. Dojrzałe owoce przechowuje się po usunięciu z drzewa nie dłużej niż dwa tygodnie.

Vera Yellow

Wysokość drzewa sięga ponad 6 m, roślina ma piramidalny pień, wyprostowane gałęzie o brązowo-brązowym kolorze. Jasnozielone młode liście z czasem, bliżej jesieni, nabierają zielonkawego odcienia.

Odmiana charakteryzuje się zwiększoną odpornością na mróz, mało wymagającą pielęgnacją. Dojrzewanie owoców następuje w drugiej dekadzie września.

Owoce są małe, waga nie przekracza 110 g. Niedojrzałe gruszki mają zielonkawą skórkę, ale z czasem zmieniają kolor na żółto-pomarańczowy. Szypułki są średniej długości i grubości. W smaku aromatyczny, miąższ mięsisty. Odmiana odporna na uszkodzenia, długo przechowywana w chłodnym miejscu.

Elegancka Efimova

Odmiana wczesnojesienna wyhodowana w 1936 roku ze skrzyżowania gruszek Tonkovotka i Lyubimitsa Klappa. Owoce są średniej wielkości, nie przekraczają 120 g, czasem zbiera się większe gruszki o wadze 150-180 g. Mają wydłużony gruszkowaty kształt. Skórka jest gładka, zielonkawo-żółta w stanie dojrzałym do usunięcia z lekkim fioletowym rumieńcem.

W okresie pełnego dojrzewania owoce nabierają jasnożółtego odcienia. Łodyga średniej grubości, długa, zakrzywiona. Miąższ biało-kremowy, gęsty, kruchy i soczysty, maślany. Aromat jest lekki, smak słodko-kwaśny, lekko cierpki.

W warunkach moskiewskich okres dojrzałości usuwalnej gruszek występuje późnym latem i wczesną jesienią, w zależności od warunków pogodowych.

Wczesna dojrzałość odmiany jest przeciętna – drzewa owocują w wieku 7-8 lat. Z 1 hektara zbiera się do 30 ton dojrzałych owoców. Odmiana charakteryzuje się dobrą zimotrwalością i podwyższoną odpornością na parch.

Gruszka dla regionu Wołgi i centralnej Rosji

Hodowcy opracowali specjalne odmiany przeznaczone do sadzenia w regionie Wołgi i centralnej Rosji. Należą do nich następujące odmiany gruszek.

Chizhovskaya

Odmiana gruszki sezonowej o owocach dojrzewających późnym latem. Wyhodowany przez rosyjskich hodowców przez skrzyżowanie dwóch odmian – Olga i Lesnaya Krasavitsa. Owoce są średniej wielkości, osiągają 110-140 g. Powierzchnia jest gładka, ma typowo gruszkowaty lub odwrotnie jajowaty kształt.

Skórka jest cienka, sucha, matowa. Kolor skórki jest żółto-zielony. Na powierzchni znajdują się małe kropki. Łodygi są krótkie i średniej grubości. Miąższ jasnożółty lub biały, lekko tłusty, ledwo soczysty. Zapach jest ledwo wyczuwalny.

Wczesne dojrzewanie odmiany jest wysokie, owocowanie następuje 3-4 lata po szczepieniu. Owoce dojrzewają regularnie. Z jednego drzewa w sezonie zbiera się około 50 kg dojrzałych owoców.

Lada

Lada to odmiana wczesnego dojrzałego lata, wyhodowana przez rosyjskich hodowców przez skrzyżowanie odmian Lesnaya Krasavitsa i Olga. Odmiana jest popularna wśród moskiewskich ogrodników. Drzewo osiąga wysokość nie większą niż 3 m. Owoce są odwrotnie jajowate, osiągają wagę 90-110 g.

Skórka jest cienka, gładka, ma jasnożółty odcień z lekkim rumieńcem. Szypułka jest krótka, nie gruba. Miąższ kremowy lub żółtawy, smak słodko-kwaśny, aromat praktycznie nieobecny. Miazga charakteryzuje się drobnoziarnistą, gęstą strukturą.

Gruszkę sadzi się w otwartym terenie wczesną jesienią lub wczesną wiosną po ustaniu mrozów. Dobre ukorzenienie młodego drzewa ułatwia właściwy wybór lokalizacji i wstępne przygotowanie stanowiska.

Allegro

W 2002 roku rosyjscy hodowcy osiągnęli dobre wyniki – udało im się uzyskać gruszkę Allegro poprzez zapylenie odmiany Osennyaya Yakovleva. Owoce są średnie, nie przekraczają wagi 150 g. Gruszki, wydłużone. Skórka jest zielona z lekkim rumieńcem. Szypułka rośnie ukośnie, długo. Miąższ średniej gęstości, smak słodki, nie cierpki, aromat przyjemny.

Zaleca się uprawę odmiany na czarnej glebie i lekkiej glinie. Najważniejsze jest, aby wybrać obszary z luźną glebą, która jest dobra dla wilgoci i powietrza. Odmiana charakteryzuje się mieszanym rodzajem owocowania. Ta cecha gwarantuje obfite zbiory.

Owocnikowanie następuje 4-5 lat po posadzeniu na stałe. Owoce dojrzewają w połowie sierpnia. Plon jest niewielki – z 1 drzewa zbiera się co najmniej 10 kg, a następnie stabilnie uzyskuje się od 8 do 12 kg dojrzałych gruszek.

Bessemyanka

Bessemyanka to stara rosyjska odmiana. Odmiana zawdzięcza swoją nazwę zawartości niedorozwiniętych nasion w owocach. Gruszka jest często nazywana „cukrem”. Owoce są małe, waga 70-80 g. Owoce są krótkie. Powierzchnia ma lekką guzowatość i lekko szorstką skórkę.

Niedojrzałe gruszki mają zielonkawo-zielony odcień, dojrzałe gruszki żółtawozielone. Szypułka jest cienka, krótka, prosta, czasem zakrzywiona. Miąższ żółto-biały, jak melon, zwarty, delikatny i soczysty. Gruszki są słodkie, o słabym aromacie.

Owoce dojrzewają ostatecznie pod koniec sierpnia. Okres przechowywania jest krótki, nieco ponad tydzień. Dojrzałe owoce mogą kruszyć się z ciężkości. Odmiana zaczyna owocować 8-9 lat po posadzeniu. Plony są regularne.

Skorospelka z Michurińska

Odmiana letnia o bardzo wczesnym dojrzewaniu owoców. Odmiana została wyhodowana przez rosyjskich hodowców poprzez skrzyżowanie starej zachodnioeuropejskiej odmiany „Citron de Carme” z hybrydą uzyskaną z dzikiej gruszki Ussuri oraz odmianą „Bere Ligel”.

Owoce ważą nie więcej niż 100 g. Mają idealny kształt gruszki, skórka zielonkawożółta, dojrzała żółknie. Miąższ jest soczysty, delikatny, ma lekko kruchą strukturę bez granulacji. Owoc charakteryzuje się słodko-kwaśnym smakiem i przyjemnym aromatem.

Ogrodnicy cenią różnorodność za dobre zbiory owoców – drzewa owocują każdego roku. Owocnikowanie następuje w 5 roku życia, z wiekiem plon rośnie. W wieku 10 lat z 1 hektara uzyskuje się do 100 centów owoców. Odmiana Skorospelka z Michurińska najlepiej rośnie na terenach słonecznych i suchych. Sadzenie przeprowadza się jesienią na miesiąc przed zimnem i wiosną bezpośrednio po roztopieniu gleby.

Inne odmiany gruszek

Istnieją również inne odmiany gruszek, które są uważane za nie mniej popularne i pożądane wśród ogrodników. Należą do nich następujące odmiany:

  • Styczeń. Owoce są średniej wielkości, o dużej średnicy, z szorstką skórką i małymi komorami nasiennymi. Skórka jest jasnozielona. Miąższ jest jędrny, soczysty i słodki.
  • Kochanie. Gruszki są duże, ważą 400, czasem 500 g. Mają cienką skórkę o matowej powierzchni i niewielkiej szorstkości. Skórka jest żółto-zielona, ​​czasem z brązowym lub różowym rumieńcem. Owoce są bardzo słodkie, dlatego otrzymały swoją nazwę.
  • Botaniczny. Owoce są gruszkowate, średniej wielkości, osiągają 120-140 g. Skórka ma żółto-zielony kolor. Miąższ jest gęsty, soczysty, gruboziarnisty.
  • Firewoman. Owoce drobne, o masie od 90 do 120 g. Kształt okrągły, skórka gładka, niedojrzała zielono-żółta, dojrzała złocistożółta. Miąższ jest kremowy, półtłusty, delikatny.
  • Jesieninskaja. Owoce w kształcie gruszki o masie do 130 g. Skórka jest gęsta, jasnozielona z licznymi nakłuciami podskórnymi. Miąższ jest kremowy, soczysty, ma aromat gałki muszkatołowej i słodko-kwaśny smak.
  • Oryginalny. Waga gruszek 100-120, czasami 200 g. Kształt podłużny gruszkowaty, skórka gładka, żółta. Miąższ kremowy, delikatny, oleisty, słodko-kwaśny smak.
  • Talitsa. Owoce są małe lub średnie. Waga waha się od 80-110 g. Kształt jest okrągły, w kształcie jabłka. Powierzchnia jest gładka, skórka średniej grubości, jasnożółta. Miąższ jest kremowy, ma harmonijny słodko-kwaśny smak, przypominający miód. Mocny aromat.
  • Betaulskaya. Masa jednego owocu sięga od 115 do 130-155 g. Kształt gruszkowaty, szeroki, powierzchnia gładka. Skórka zielonkawożółta z brązowawo-czerwonym rumieńcem. Miąższ biały, kruchy, maślany o słodko-kwaśnym smaku.
  • Dzieci. Kształt piękny, owoce takie same, osiągające 85-90 g. Powierzchnia nierówna, niewielka guzowatość. Skórka jest żółta, a po osiągnięciu dojrzałości zmienia kolor na pomarańczowo-różowy. Słodki smak, wyraźny aromat.
  • Syberyjski. Małe gruszki o masie od 35 do 70 g. Okrągły kształt, gładkie brzegi, zielono-żółta skórka o matowej, gładkiej powierzchni. Miąższ kremowy, soczysty, cierpki w smaku.

Spośród tak szerokiej gamy odmian zawsze będzie można wybrać taką, która nadaje się do sadzenia na określonym obszarze, pasuje do warunków owocowania. W zależności od preferowanych cech ogrodnicy wybierają określone odmiany.