Press "Enter" to skip to content

Actinidia: sadzenie i pielęgnacja, wzrost

Po dwóch miesiącach nasiona wyjmuje się z lodówki i umieszcza w miejscu, w którym utrzymuje się temperaturę 10-12 ºC, nie wyższą, aby nasiona po rozwarstwieniu na zimno, wpadając we względne ciepło, nie zapadały w stan uśpienia. Kontynuuj cotygodniowe płukanie i wietrzenie obsady nasion, tak jak robiłeś to przed rozwarstwieniem, a gdy tylko zauważysz, że niektóre nasiona się wykluły, siej je wszystkie w pojemnikach z mieszaniną piasku rzecznego i gleby darniowej i sadz na głębokości pół centymetra.

Ziemniaki Ryabinushka: charakterystyka i opis odmiany, plon ze zdjęciem

W 2007 roku hodowcy stacji Vsevolzhskaya wyhodowali ziemniaki Ryabinushka, które zyskały zasłużoną popularność. Jest uprawiany w całej Rosji, a nawet w krajach sąsiednich. Ta odmiana ma doskonały smak, co potwierdzają liczne recenzje konsumentów. Podczas gotowania ziemniaki nie tracą swojej integralności, a kremowe mięso zachowuje kolor.

Opis klasy

Łodygi krzewu są wyprostowane, czasami są częściowo wyprostowane, których wysokość osiąga średnie rozmiary. Kwiaty mają fioletowo-niebieski odcień, a liście są ciemnozielone z falistymi krawędziami.

Bulwy Ryabinushka mają schludny, nawet owalny kształt. Skórka ma ładny czerwonawy kolor. Na powierzchni są małe oczy. Jeśli ziemniaki zostaną uszkodzone podczas kopania lub przechowywania, kremowe mięso nie ciemnieje. Średnio waga jednej bulwy wynosi od 90 do 135 gramów. Z jednego krzewu zbiera się ponad 10 roślin okopowych, które uzyskuje się w przybliżeniu tego samego rozmiaru.

Rośnie

Odmiana ziemniaków Ryabinushka nadaje się do sadzenia w środkowej strefie klimatycznej. Recenzje ogrodników wskazują na doskonały wzrost warzyw w większości rosyjskich regionów. Agronomowie nie zalecają mieszkańcom regionu Dolnej Wołgi uprawy tej uprawy ze względu na specyfikę gleby.

Przygotuj glebę do sadzenia jesienią, na początek, bez trawy. Jeśli nie zostanie to zrobione, gleba tworzy sprzyjające środowisko dla bakterii, które mogą zaszkodzić przyszłej uprawie. Następnie stosuje się nawozy, w wyniku których w miesiącach zimowych gleba jest odtwarzana i wzbogacana o użyteczne pierwiastki śladowe.

Aby w przyszłości wzbogacić plony i wyhodować duże bulwy, wybrano otwarte obszary do sadzenia bez cieni. Niewątpliwym plusem będzie, gdyby w ubiegłym roku ogrodnicy zajmowali się uprawą wieloletnich ziół, lnu, roślin strączkowych i łubinu na tej glebie.

Przed posadzeniem posortowanego materiału siewnego. Ziemniaków nie należy pozostawiać nawet z najmniejszymi oznakami chorób grzybiczych lub zakaźnych.

Oczy na bulwy to przyszłe pędy. Dlatego im więcej z nich, tym lepsza będzie kultura. Instancje retuszu powinny być lekko miękkie, ale nie puste.

Ziemniaki mogą przyspieszyć wzrost i zwiększyć wydajność. W tym celu agronomowie zalecają kiełkowanie nasion krótko przed sadzeniem. Ta prosta procedura może prowadzić do niesamowitych rezultatów. Najpierw glebę wlewa się do pudełka 2-3 cm, które jest wstępnie zwilżone. Następnie połóż bulwy oczami do góry, a następnie rozprowadź kolejną warstwę gleby 2-3 cm i ponownie umieść rośliny okopowe. Ułożone są nie więcej niż 3 rzędy.

Uwaga! Proces kiełkowania przebiegnie szybciej, jeśli umieścisz pudełko ziemniaków w świetle, ale ważne jest, aby utrzymać temperaturę w granicach 15 stopni Celsjusza.

Kiełki wyrosną z bulw w ciągu 2 tygodni, których wysokość w momencie sadzenia nie powinna przekraczać 1, 5 cm.

Roztwór siarczanu miedzi może pomóc zwiększyć wydajność kiełkowania. Jest przygotowywany na podstawie stosunku 5 litrów wody i 5 gramów leku.

Do sadzenia ziemniaków najlepiej jest od 10 maja. Do tego czasu ziemia dobrze się rozgrzewa. Jarzębina jest sadzona w uprzednio przygotowanej, niezbyt wilgotnej glebie na głębokość od 7 do 10 cm. Górne bulwy są posypane jesionem, a następnie dziury są wypełniane ziemią.

Funkcje opieki

Ta odmiana jest bezpretensjonalna i nie wymaga dużych fizycznych kosztów opieki. Aby roślina dobrze się rozwijała, gleba musi być okresowo poluzowana i nawożona. Ważne jest również, aby chronić rośliny przed szkodnikami i chwastami przez pielenie. Zaleca się dwukrotną uprawę krzewów.

Ryabushka nie toleruje suchej pogody. W przypadku braku deszczu dla roślin organizowane jest dodatkowe nawadnianie.

Zalety i wady

Ziemniaki Ryabinushka ma następujące pozytywne cechy:

  • Odmiana jest w połowie sezonu, co pozwala na zbiór 3 miesięcy po posadzeniu.
  • Wydajność – 220-450 centów z jednego hektara. Z tej korzyści korzystają nie tylko ogrodnicy amatorzy, ale także duzi rolnicy.
  • Świetny smak, naznaczony ogromną liczbą ludzi.
  • W ziemniakach zawartość skrobi wynosi 11–18%.
  • Ryabinushka jest bardzo odporna na wiele chorób. Odsetek zmian jest bardzo niski.
  • Zbiory można przechowywać do wiosny bez dużych strat (do 10%), co wskazuje na dobre utrzymanie ziemniaka.
  • Bulwy nie są podatne na uszkodzenia zewnętrzne i doskonale tolerują ruchy z dowolnej odległości.

Charakterystyczną cechę tego rodzaju kultury warzywnej uzupełniają pewne wady, które obejmują większe zapotrzebowanie na podlewanie w porównaniu z innymi odmianami i słaby rozwój roślin w zacienionych obszarach.

Szkodniki i choroby

Ryabinushka ma wielką cechę – odporność na wiele infekcji nieodłącznie związanych z uprawami ziemniaka. Ale jeśli roślina wpływa na chorobę, nie jest trudno ją wykryć. Liście pokryte są brązowymi plamami, na łodydze pojawia się ciemna powłoka. Następnie szczyty stają się ospałe, a sama roślina szybko umiera.

Uwaga! Aby chronić ziemniaki przed chorobami, przed sadzeniem nasiona są przetwarzane przez zanurzenie ich w bulionie cebulowym na 7-9 godzin przed procesem kiełkowania.

Podobnie jak wszystkie inne odmiany ziemniaków, Ryabinushka ma również problem w postaci stonki ziemniaczanej.

Do szybkiego zniszczenia tych owadów zaleca się stosowanie Killer, Karate, Spark, Fastak, Prestige. Po przetworzeniu wierzchołków chrząszcze giną w ciągu dwóch dni.

Zbiór i przechowywanie

W przypadku przechowywania długoterminowego ważne jest przestrzeganie kilku prostych zasad:

  1. Po zebraniu ziemniaki układa się je na powierzchni ziemi na 10-12 dni, aby je dokładnie wysuszyć.
  2. Pod koniec tego terminu rośliny są sortowane w celu szybkiego wykrycia chorych i uszkodzonych bulw.
  3. Aby sadzić ziemniaki na następny rok było udane, natychmiast siej nasiona. Zaleca się, aby bulwy średniej wielkości były wybierane i przechowywane osobno.

Aby przechowywać posortowane ziemniaki, musisz przygotować miejsce. Temperatura powietrza powinna być stała w granicach 0 stopni. Do tych celów odpowiednie są piwnice, piwnice, hangary, pestki warzyw.

Przez 10 lat uprawy ogrodników Ryabinushki zauważamy stabilność wysokiego poziomu wydajności, odporność na infekcje i długoterminowe przechowywanie w zimie. A ci ogrodnicy, którzy po raz pierwszy próbowali sadzić ziemniaki, byli zdeterminowani, aby wybrać je ponownie w przyszłym roku. Liczne pozytywne recenzje w Internecie potwierdzają dużą popularność tej odmiany.

Actinidia: sadzenie i pielęgnacja, wzrost

Actinidia roślin (łac. Actinidia) należy do rodzaju drzewiastych liany z rodziny Actinidia. W naturze liana actinidia rośnie w Himalajach, Azji Południowo-Wschodniej, na Dalekim Wschodzie i ma około 70 gatunków. Doskonale znamy owoc jednego z gatunków wyśmienitej aktynidii – kiwi. Chiny są uważane za miejsce narodzin tej rośliny, aw Europie owoce aktynidii pojawiły się dopiero w 1958 roku. Nazwa rośliny pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „promień”. Dziś w ogrodach strefy umiarkowanej uprawia się gatunki spokrewnione z aktinidiami dla smakoszy, ich jagody są przeważnie drobnoowocowe i nie tak kudłate jak kiwi.
Liderem wśród gatunków uprawianych w ogrodach jest actinidia kolomikta – aktynidia ogrodowa, charakteryzująca się zimotrwałością, a największą rośliną z rodzaju jest Actinidia arguta (ostra), osiągająca wysokość 30 m.

Posłuchaj artykułu

Sadzenie i pielęgnacja aktynidii

  • Kwitnienie: koniec maja lub początek czerwca.
  • Sadzenie: sadzonki w wieku od dwóch do trzech lat można sadzić jesienią, 2-3 tygodnie przed pierwszymi przymrozkami, a starsze aktynidia lepiej sadzić wczesną wiosną, zanim zacznie się wypływ soków.
  • Oświetlenie: jasne słońce rano i półcień po południu.
  • Gleba: luźna, wilgotna, przepuszczalna, lekko kwaśna lub obojętna, na obszarze o głębokich wodach gruntowych. Nie sadzić rośliny obok jabłoni: takie sąsiedztwo jest szkodliwe dla aktynidii. Dobrym towarzystwem aktynidii będą porzeczki.
  • Wsparcie: ponieważ aktynidia jest winoroślą, podczas sadzenia należy zapewnić jej podparcie: ogrodzenie, ścianę, kratę winogronową lub mocną konstrukcję w postaci łuku.
  • Podlewanie: w czasie upałów wskazane jest stosowanie metody powietrznej, opryskiwanie rośliny wczesnym rankiem i po zachodzie słońca, a podczas długotrwałej suszy pod każdy krzew należy wlać 6-7 wiader wody, w przeciwnym razie roślina może zrzucić liście.
  • Подкормки: минеральными удобрениями: ранней весной – по 35 г азотного, 20 г фосфорного и 20 г калийного удобрения на м² приствольного круга; в период образования завязей – по 10-15 г калийного, 15-20 г азотного и 10-15 г фосфорного удобрения на м²; после сбора урожая, во второй декаде сентября – по 20 г калийного и фосфорного удобрения на м².
  • Обрезка: формируют куст с трех-четырехлетнего возраста, омолаживающую обрезку проводят с восьмилетнего возраста. Все виды обрезки нужно делать только летом.
  • Размножение: семенами, дуговыми отводками, зелеными и одревесневшими черенками.
  • Вредители: жуки-листоеды, гусеницы кишмишевых пядениц, короеды.
  • Болезни: мучнистая роса, филлостиктоз, плодовая гниль, серая и зеленая плесень.
  • Właściwości: owoce aktynidii są produktem dietetycznym, zawierają wiele substancji przydatnych dla organizmu człowieka i mają właściwości lecznicze.

Roślina Actinidia – opis

ogólna charakterystyka

Actinidia to liściaste, wieloletnie pnącze o całych liściach, czasem cienkich, a czasem skórzastych. To właśnie liście aktynidii są przyczyną wysokiego dekoracyjnego efektu winorośli, ponieważ ich różnorodny kolor jest rzadkim zjawiskiem dla roślin o klimacie umiarkowanym. Pędy i pędy aktynidii wymagają wsparcia. Pąki są ukryte w bliznach liści. Kwiaty pojedyncze lub w grupach po trzy, zebrane w kątach liści. Corolla jest najczęściej biała, ale istnieją odmiany z pomarańczowymi lub złotożółtymi corollami. Większość gatunków ma bezwonne kwiaty, ale niektóre gatunki, takie jak poligamiczna aktynidia, mają przyjemny aromat.

Jak odróżnić aktynidię męską od żeńskiej

Actinidia to roślina dwupienna, reprezentowana zarówno przez osobniki męskie, jak i żeńskie. Płeć pnącza można określić podczas pierwszego kwitnienia na podstawie budowy kwiatów. Jak odróżnić kobietę od mężczyzny? Aktinidia męska różni się tym, że jej kwiaty, z wieloma pręcikami, nie mają słupka, natomiast aktynidia żeńska oprócz pręcików ze sterylnym pyłkiem, które nie biorą udziału w zapylaniu, posiada duży słupek w środku kwiatu. Pyłek z roślin męskich do żeńskich jest przenoszony przez trzmiele, pszczoły i wiatr. W kątach liści na pędach bieżącego roku tworzą się pąki kwiatowe. Kwitnienie trwa dziesięć dni, następnie jajnik zaczyna rosnąć w kwiatach żeńskich, zamieniając się w żółto-zielone lub jasnopomarańczowe owoce.

Ze względu na dwupienność aktynidii ogrodnicy, którzy chcą uzyskać zbiory owoców, muszą posadzić co najmniej dwie rośliny na miejscu, aby można je było zapylić. Owoce Actinidia to cenny produkt spożywczy i dietetyczny, bogaty w kwas askorbinowy, cukry i inne substancje biologicznie czynne. Można je spożywać na świeżo, można z nich robić dżemy, napoje i wina, aw postaci suszonej jagody aktynidii przypominają duże rodzynki.

W ostatnim dziesięcioleciu zainteresowanie ogrodników-amatorów znacznie wzrosło i jest całkiem możliwe, że wkrótce stanie się dla nas taką samą znajomą kulturą ogrodową, jak porzeczki, truskawki, agrest, maliny, jeżyny i jagody.

Sadzenie aktynidii

Kiedy sadzić aktynidię

Uprawę aktynidii rozpoczyna się od jej sadzenia, które przeprowadza się wczesną wiosną lub jesienią, kiedy krzew aktynidii w szkółce osiąga wiek 2-4 lat. Ale przed posadzeniem aktynidii musisz wybrać dla niej odpowiednie miejsce, ponieważ winorośl może rosnąć i przynosić owoce w twoim ogrodzie przez ponad trzydzieści lat, jeśli oczywiście sadzenie i pielęgnacja aktynidii będą prowadzone w ścisłej zgodności z jej technikami rolniczymi. Aktinidia są odporne na cień, ale ich owoce dojrzewają tylko na słońcu, dlatego położenie winorośli w jasnym słońcu, ale z cieniowaniem w upalne godziny popołudniowe, będzie optymalne.

Nie sadzić rośliny w pobliżu jabłoni – takie sąsiedztwo jej szkodzi, ale aktynidia korzystnie traktuje krzewy porzeczki.

Actinidia nie lubi gleb gliniastych, miej to na uwadze. Gleba, której potrzebuje, jest luźna, wilgotna, przepuszczalna iw żadnym wypadku zasadowa. Jeśli w Twojej okolicy woda gruntowa znajduje się zbyt blisko powierzchni, będziesz musiał wypełnić wzgórze dla aktynidii. Najlepiej rośnie na wzgórzu lub na zboczu, gdzie woda nie zastyga w korzeniach, ale płynie naturalnie. Ponadto ważne jest zapewnienie wsparcia dla pnącza – ściana domu, w pobliżu ogrodzenie, ale częściej stosuje się kratkę aktynidową, która pozwala ogrodnikowi uformować roślinę, na przykład w formie łuku, ponieważ dojrzewające owoce aktynidii znajdują się w górnej części korony i będzie niewygodne ich zdobycie z dachu domu.

Sadzenie aktynidii wiosną

Actinidia należy sadzić wczesną wiosną, przed rozpoczęciem przepływu soków. Sadzenie actinidia agruta odbywa się w odległości od półtora do dwóch metrów między okazami, ponieważ rośliny tego gatunku zajmują dużo miejsca. Sadzenie Actinidia kolomikta wymaga zachowania odległości co najmniej jednego metra między sadzonkami. Jeśli chcesz ozdobić ścianę budynku, musisz sadzić aktynidię co pół metra w rowie za pomocą nawozów organicznych.

Przed sadzeniem aktynidii przygotuj sadzonki do sadzenia: odetnij złamane i wysuszone korzenie i gałęzie, opuść korzenie przed sadzeniem w zacierze gliniastym. Dwa tygodnie przed sadzeniem wykopuje się doły o wymiarach 50x50x50, umieszcza się w nich warstwę drenażową z łamanej cegły, kamyków lub małych kamieni, ale nie z gruzu budowlanego, ponieważ zawiera wapno, którego aktynidia nie toleruje. Następnie do dołu wlewa się żyzną glebę, dokładnie wymieszaną z humusem (torfem lub kompostem) i nawozami mineralnymi – 120 g saletry amonowej, 250 g superfosfatu i 35 g popiołu drzewnego lub siarczanu potasu. Nawozy zawierające chlor, takie jak chlorek potasu, nie mogą być dodawane do gleby w przypadku aktynidii – jest to szkodliwe dla rośliny.

Gdy po pół miesiącu gleba lekko osiada, do dołka wlewa się wzgórek gleby bez nawozów i umieszcza się na nim aktynidię tak, aby kołnierz korzeniowy pozostał na poziomie powierzchni, po czym korzenie są pokryte ziemią, ubijając ją podczas wypełniania dziury. Po posadzeniu glebę wokół sadzonki podlewa się dwoma do trzech wiader wody, ściółkuje warstwą kompostu lub torfu o grubości od czterech do pięciu centymetrów i przykrywa od bezpośredniego światła słonecznego papierem lub szmatką, aż aktynidia się zakorzeni.

Aromat aktynidii przyciąga koty, dlatego warto chronić sadzonkę przed ich wtargnięciem, wykopując wokół niej metalową siatkę na głębokość 5 cm, co najmniej pół metra wysokości.

Sadzenie aktynidii jesienią

Jesienne sadzenie aktynidii przeprowadza się 2-3 tygodnie przed pierwszymi przymrozkami, ale jesienią sadzi się tylko te rośliny, które nie mają więcej niż 2-3 lata – starsze okazy boleśnie tolerują przesadzanie jesienią. W przeciwnym razie procedura sadzenia jest taka sama jak na wiosnę.

Podpory dla aktynidii

Actinidia nie mają korzeni powietrznych i są całkowicie nieszkodliwe dla budynków, więc można je sadzić w pobliżu budynków i pozwalać im wspinać się po ścianach. Do dekoracji altan dobrze jest używać aktynidii. Bez wsparcia aktynidia zaplątają się, a pielęgnacja roślin i naw bocznych staje się trudna, a plon owoców może się zmniejszyć. Najczęściej jako podpory stosuje się klasyczne formy łuków i pergoli wykonanych z drewna, metalu lub betonu.

Możesz rozciągnąć ocynkowany drut w 3-4 rzędach między dwoma betonowymi słupkami, zgodnie z zasadą kratki winogronowej, aby aktynidia mogła rosnąć pionowo. W procesie wzrostu pędy rośliny są przywiązane do kratki. Na obszarach, w których zimy są surowe, można zbudować wyjmowane kratki z metalowego narożnika, które wkłada się do rur wykopanych w ziemi, aw przeddzień chłodów kraty są wyjmowane z rur i układane na ziemi wraz z lianą pod zadaszeniem. Wiosną te kraty są łatwe do podniesienia i zainstalowania.

Pielęgnacja Actinidia

Uprawa aktynidii w ogrodzie

Pielęgnacja aktynidii w okresie aktywnego wzrostu polega na odchwaszczaniu miejsca, podlewaniu rośliny, przycinaniu, karmieniu, leczeniu chorób i niszczeniu ewentualnych szkodników. Ponadto opieka nad Actinidia colomicta obejmuje absolutnie takie same działania, jak opieka nad Actinidia argut. Actinidia należy nawilżać najlepiej unoszącymi się w powietrzu kroplami, a mianowicie przez poranne i wieczorne opryskiwanie rośliny, zwłaszcza w najgorętszym sezonie.

Czasami przedłużająca się susza atmosferyczna zmusza aktynidie do utraty liści w środku sezonu wegetacyjnego i aby temu zapobiec, konieczne jest cotygodniowe nawilżanie gleby wokół aktynidii w suchym lecie, wlewając od sześciu do ośmiu wiader wody na raz pod każdy krzew. Jeśli nie zostanie to zrobione, a aktynidia będzie mogła zrzucić liście, młode liście, które wyrosły po suszy, nie będą miały czasu na wzrost do jesieni i zamarzną. Glebę wokół buszu należy poluzować płytko, ale dość często, jednocześnie usuwając wschodzące chwasty.

Top dressing actinidia

Karmienie aktynidii nawozami mineralnymi stymuluje wzrost nowych pędów, zwiększa zimotrwałość i produktywność rośliny. Nawożenie wierzchnie aktynidii wczesną wiosną powinno obejmować wprowadzenie na każdy m² poletka 35 g azotu i 20 g nawozów fosforowych i potasowych. Drugi opatrunek wierzchni nakłada się w okresie formowania się jajników w ilości 15-20 g azotu, 10-12 g fosforu i takiej samej ilości nawozów potasowych na m².

Po zbiorach, mniej więcej w drugiej dekadzie września, aktynidia jest nawożona po raz trzeci, ale tylko potasem i fosforem w ilości 20 g każdego nawozu na m². Granulki nawozu są równomiernie rozprowadzane na powierzchni gleby, osadzane na głębokości 10-12 cm, a następnie obficie podlewają glebę wokół winorośli.

Przycinanie aktynidii

Dbanie o aktynidię stymuluje silny wzrost pędów i przebudzenie pąków, co często prowadzi do zgrubienia korony. Aby uniknąć nadmiernego zagęszczenia, które zmniejsza plon i sprawia, że ​​roślina jest mniej odporna na zimę, przycinanie formujące aktynidii pomaga jednak formować tylko te okazy, które osiągnęły wiek od trzech do czterech lat. Przycinanie odbywa się latem, po czym pozostałe gałęzie są rozprowadzane wzdłuż kraty w wybranym kierunku. Aby uzyskać lepsze dojrzewanie drewna, sensowne jest uszczypnięcie końcówek pędów, które ograniczają ich wzrost.

Dwuramienny kordon tworzy się wzdłuż poziomej kraty z pędów: dwa pędy na tym samym poziomie iw tej samej płaszczyźnie są skierowane w przeciwne strony i zamocowane, pozostałe pędy tego poziomu są wycinane. Pędy drugiego rzędu rosnące na tych poziomych gałęziach w przyszłym roku, na których powstaje plon, są przywiązywane do pionowej prowadnicy, wokół której następnie się zwijają.

Przycinanie odmładzające w celu zastąpienia starych gałęzi szkieletowych przeprowadza się, gdy aktynidia osiągnie wiek 8-10 lat – z winorośli pozostaje tylko pień o wysokości 30-40 cm Nie przycinaj wczesną wiosną i wczesną jesienią – w tym czasie przepływ soków w roślinach jest bardzo silny, aktynidia może po prostu wypłynąć z soku jak wiosenna brzoza i umrzyj.

Actinidia po zbiorach

Actinidia zaczyna owocować w wieku od trzech do czterech lat, ale daje realne plony od siódmego roku życia do późnej starości – 40 lat lub więcej. Przy dobrej pielęgnacji liczba jagód zebranych z jednej aktynidii sięga 60 kg, a czasem nawet więcej. Owoce Actinidia nie dojrzewają w tym samym czasie, ale przez długi czas nie kruszą się z krzaków. Zbiory zwykle rozpoczynają się w połowie sierpnia, a czasami trwają do połowy października. Po usunięciu ostatnich jagód nakarm roślinę, aby zimą miała co jeść.

Actinidia jesienią i zimą

Usuń z krat i przykryj młode nasadzenia, które mają zaledwie 2-3 lata, torfem, gałęziami świerkowymi lub suchymi liśćmi. Warstwa wierzchnia powinna mieć co najmniej 20 cm grubości, a pod nią należy podłożyć truciznę dla gryzoni. Myszy nie zjadają pędów, ale gnieżdżą się w nich. Schronienie jest usuwane z młodych roślin w kwietniu. W drugiej połowie września wykonać sanitarne cięcie dorosłych liany, skracając ich pędy o połowę lub co najmniej jedną trzecią długości, a także usuwając zagęszczające się gałęzie. Dorosłe aktynidia hibernują bez schronienia.

Powielanie aktynidii

Jak rozmnażać aktynidię

Actinidia rozmnaża się po prostu i można łatwo hodować zarówno samce, jak i samice, ponieważ płeć tego rodzaju jest dziedziczona, podobnie jak cechy odmiany. Dotyczy to tylko rozmnażania wegetatywnego, ponieważ metodą nasienną nie jest możliwe ustalenie płci sadzonki, a cechy odmianowe bardzo często nie są przekazywane podczas rozmnażania generatywnego. Ale aktynidia wyhodowana z nasion jest znacznie bardziej odporna.

Owocowanie aktynidii uzyskanej w procesie rozmnażania wegetatywnego rozpoczyna się po 3-4 latach, a rośliny wyhodowane z nasion czasami dają pierwsze owoce dopiero w siódmym roku, więc przed rozmnażaniem aktynidii zastanów się, która z metod najbardziej Ci odpowiada.

Powielanie aktynidii przez warstwy łukowe

Ta metoda jest prosta i niezawodna. Kiedy wiosenny przepływ soków ustanie, a młode liście rozwiną się, wybierz długi, dobrze rozwinięty pęd, przechyl go do góry nogami i przypnij do gleby. Wypełnij punkt mocowania warstwą gleby 10-15 cm i podlej ją, a utworzony kopiec ściółkuj próchnicą lub trocinami. Wierzchołek pędu musi pozostać nad ziemią. Usuń chwasty, gdy się pojawią, regularnie podlewaj ziemny kopiec i spryskaj pędy, które się z niego pojawiają.

Już jesienią lub w skrajnych przypadkach w przyszłym roku warstwy można oddzielić od rośliny matecznej i posadzić na stałe.

Rozmnażanie aktynidii przez sadzonki

Najszybszą metodą rozmnażania, która daje dużą liczbę sadzonek, jest rozmnażanie aktynidii przez sadzonki, czyli rozmnażanie aktynidii przez sadzonki zielone. Sadzonki przeprowadza się w czerwcu, w okresie szybkiego wzrostu owoców i zdrewnienia pędów, które zmieniają kolor z zielonego na brązowy. Zaznacz kilka mocnych, rocznych gałęzi o długości pół metra lub metra i przetnij je rano. Natychmiast opuść końce pędów do naczynia z wodą, aby gałęzie się nie przykleiły, i podziel same pędy na segmenty po 10-15 cm, tak aby każde sadzonki miały trzy pąki i dwa międzywęźla. Cięcie pod dolną nerką powinno odbywać się pod kątem 45º, górne proste cięcie powinno znajdować się 4-5 cm powyżej górnej nerki.

Dolne liście są ostrożnie usuwane wraz z ogonkami, a górne liście przecina się na pół. Następnie sadzonki sadzi się w szklarni lub szklarni na uprzednio przygotowanym i nawodnionym podłożu, na które do obojętnej lub lekko kwaśnej gleby wprowadza się próchnicę i piasek rzeczny w stosunku 2: 2: 1 oraz złożony nawóz mineralny bez chloru w ilości 100 g / m². Sadzonki sadzi się pod kątem ok. 60º, zachowując odległość między okazami 5 cm, a między rzędami – dwukrotnie. Podczas pogłębiania środkowy pączek cięcia powinien znajdować się na poziomie powierzchni.

Po posadzeniu ziemia wokół sadzonek jest zagęszczana, ponownie podlewana i przykrywana gazy w dwóch warstwach. Przed ukorzenieniem sadzonki są obficie spryskiwane wodą dwa do pięciu razy dziennie bezpośrednio przez gazę. W pochmurną pogodę gazę można zdjąć rano i wieczorem, a po dwóch tygodniach całkowicie usunąć. Przed zimą sadzonki przykrywa się opadłymi liśćmi, a wiosną, przed pęknięciem pąków, wykopuje się je i przesadza na stałe.

Rozmnażanie aktynidii przez zdrewniałe sadzonki

Zdrewniałe sadzonki również nadają się do rozmnażania, ale zbiera się je nie latem, ale późną jesienią i przechowuje do wiosny w skrzyni z piaskiem w pozycji pionowej, związanej w pęczki. Temperatura przechowywania nie powinna przekraczać 1-5 ºC. Sadzonki można wycinać ze zdrewniałych pędów pod koniec zimy, aż w roślinach zacznie się przepływ soków. Sadzonki sadzi się w szklarni lub szklarni, podlewając raz na dwa dni. W przeciwnym razie opieka nad nimi jest taka sama, jak w przypadku zielonych sadzonek.

Możesz ukorzenić połączone sadzonki: na początku lata oddzielić rosnący pęd bieżącego roku od aktynidii przylegającą do niego częścią (piętą) jednorocznej gałęzi, sadzić na rabacie ogrodowym lub w szklarni na otwartym polu, przykrywać przed bezpośrednim promieniowaniem i codziennie podlewać. Takie sadzonki mają dobrze rozwinięty system korzeniowy, więc sadzonki można sadzić na stałe na wiosnę przyszłej wiosny.

Rozmnażanie aktynidii przez nasiona

Nasiona są ekstrahowane z nieuszkodzonych dojrzałych owoców: jagody ugniata się, umieszcza w siatkowym woreczku i myje w nim pod bieżącą wodą, następnie nasiona pozostałe w torbie usuwa się, układa na papierze i suszy w cieniu. W pierwszej dekadzie grudnia materiał nasadzeniowy moczy się przez cztery dni, aby nad nasionami znajdowało się około dwóch centymetrów wody, która codziennie zmienia się na świeżą. Następnie nasiona aktynidii umieszcza się w nylonowej pończochach i umieszcza w pudełku z mokrym piaskiem.

Pudełko należy przechowywać w pomieszczeniu o temperaturze powietrza 18-20 ºC. Co tydzień pończochę z nasionami wyjmuje się z piasku i wietrza przez kilka minut, następnie nasiona myje się pod bieżącą wodą bez wyjmowania z pończochy, lekko wyciska i ponownie zanurza w mokrym piasku. Ważne jest, aby nasiona nie wysychały. W styczniu pudełko z piaskiem i materiałem do sadzenia w skarpetce jest zawijane w materiał i zakopywane w głębokim śniegu na dwa miesiące. Jeśli nie ma śniegu, umieść pudełko w lodówce zamiast jednego z pojemników na warzywa.

Po dwóch miesiącach nasiona wyjmuje się z lodówki i umieszcza w miejscu, w którym utrzymuje się temperaturę 10-12 ºC, nie wyższą, aby nasiona po rozwarstwieniu na zimno, wpadając we względne ciepło, nie zapadały w stan uśpienia. Kontynuuj cotygodniowe płukanie i wietrzenie obsady nasion, tak jak robiłeś to przed rozwarstwieniem, a gdy tylko zauważysz, że niektóre nasiona się wykluły, siej je wszystkie w pojemnikach z mieszaniną piasku rzecznego i gleby darniowej i sadz na głębokości pół centymetra.

Sadzonki należy regularnie opryskiwać i chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, aw połowie czerwca, gdy uformują się 3-4 prawdziwe liście, sadzonki przesadza się do szklarni. Po raz pierwszy sadzonki zakwitną za 3-5 lat, a wtedy będzie można określić ich płeć, a następnie przeszczepić na stałe miejsce.

Szkodniki i choroby aktynidii

Choroby aktynidii

Trzeba powiedzieć, że aktynidia prawie nie są podatne na choroby i nie są często atakowane przez szkodniki, a przy dobrej opiece i przestrzeganiu zasad techniki rolniczej stają się praktycznie niewrażliwe. Jednak czasami aktynidia nadal cierpi na mączniaka prawdziwego, filostikozę i inne choroby grzybowe, które powodują plamy na liściach rośliny. Actinidia może być zakażona zgnilizną owoców, zieloną i szarą pleśnią, a najczęściej te problemy występują w przypadku aktynidii argut.

Konieczne jest usunięcie dotkniętych części rośliny – owoców, pędów i liści, a aby temu zapobiec, rośliny należy traktować jednym procentem płynu Bordeaux po pojawieniu się pąków i dwa tygodnie po pierwszym zabiegu. Mączniak prawdziwy jest niszczony przez dwukrotne traktowanie półprocentowym roztworem sody kalcynowanej w odstępie 10 dni.

Szkodniki Actinidia

W przypadku owadów aktynidia jest uszkadzana przez chrząszcze liściowe, które zjadają spuchnięte pąki na początku sezonu wegetacyjnego. Później larwy tych chrząszczy uszkadzają miazgę liści, pozostawiając z niej tylko żyły. Czasami masz do czynienia z gąsienicą ćmy, która pozostawia ogromne dziury na liściach aktynidii. Szkodą dla rośliny są również szeliniaki i korniki.

Wiosenne traktowanie winorośli i otaczającej ją gleby płynem Bordeaux pomoże pozbyć się larw szkodników zimujących w korze i glebie, a jesienne traktowanie aktynidii i obszaru wokół niej tym samym preparatem zniszczy patogeny i szkodniki, które osiadły na zimę.

Odmiany Actinidia

Z szerokiej gamy gatunków aktynidii w kulturze uprawia się tylko trzy z nich – actinidia arguta, actinidia colomicta i actinidia purpurea, a także międzygatunkowe aktynidia Giralda, poligamiczne i hybrydowe. I oczywiście istnieje wiele odmian tych gatunków i podgatunków. Zwracamy uwagę na charakterystykę głównych gatunków, podgatunków i opis odmian aktynidii.

Actinidia arguta (Actinidia arguta)

Najpotężniejszy ze wszystkich uprawianych gatunków, rosnący naturalnie na Dalekim Wschodzie i osiągający wysokość 25-30 metrów. Średnica pnia 15-18 cm, liście jajowate, spiczaste, drobno ząbkowane wzdłuż krawędzi, do 15 cm długości. Jest to liana dwupienna o białych, pachnących kwiatach o średnicy do dwóch centymetrów, pojedynczych lub zebranych w kwiatostany nadgarstka. Owoce kuliste, ciemnozielone, jadalne, z lekkim działaniem przeczyszczającym. Średnica jagód 1,5-3 cm, waga 5-6 g.Owoce dojrzewają pod koniec września. Najlepsze odmiany:

  • Actinidia Self -fertile – zimotrwała odmiana późno dojrzewająca – zaczyna owocować w drugiej połowie września; masa owocu aromatycznego 18 g, kształt jagód wydłużony, cylindryczny, kolor jasnozielony, smak słodki. Wydajność na krzak 10-12 kg;
  • Primorskaya – odmiana średnio zimotrwała, odporna na choroby, rzadko atakowana przez szkodniki, samopłodna, wymagająca roślin męskich; zielone, gładkie, miękkie liście średniej wielkości, eliptyczne owoce o masie od 6,6 do 8,3 g koloru oliwkowego o cienkiej skórce i delikatnym miąższu, aromacie jabłkowym i doskonałym smaku;
  • Aktynidia wielkoowocowa to odmiana dwupienna, odporna na suszę i mróz, eliptyczna, ciemnozielona z rumieńcem, miodowym posmakiem i lekkim aromatem, średnio dojrzewająca, o wadze od 10 do 18 g, do 20 mm długości.

Oprócz tych opisanych, znane i popularne są odmiany aktynidii ostrej przekaźnika, Mikhneevskaya, Ilona, ​​Zolotaya Kosa, Vera, September, Lunnaya i inne.

Actinidia kolomikta (Actinidia kolomikta)

Jest to najbardziej odporna na ostre zimy liana, osiągająca wysokość od 5 do 10 metrów. Średnica pnia wynosi około 20 mm, liście od 7 do 16 cm długości, jajowate, ostro ząbkowane wzdłuż krawędzi, mają czerwonawe pokwitanie wzdłuż żył, ogonki są czerwonawe. Liście okazów męskich są różnorodne – w lipcu wierzchołek liścia zmienia kolor na biały, następnie bladoróżowy, a na koniec jasny szkarłat. Jesienią nie mniej atrakcyjny jest kolor liści w odcieniach żółto-różowych i czerwono-fioletowych. Roślina jest dwupienna. Pachnące białe kwiaty na żeńskich winoroślach są pojedyncze, na mężczyznach – 3-5 sztuk w pędzelku.

Owoce są jadalne, długości 2-2,5 cm, zielone, czasami na słońcu nabierają czerwonawego lub brązowego odcienia. Dojrzewanie jagód rozpoczyna się w sierpniu. Odmiany Actinidia kolomikta:

  • Actinidia Pineapple to szybko rosnąca roślina dwupienna, jedna z najbardziej produktywnych odmian, o owalnych jagodach do 3 cm długości, zielonych z czerwoną beczką, o przyjemnym ananasowym smaku;
  • Actinidia Doctor Shimanovsky – mrozoodporna, różnorodna odmiana o średnim okresie owocowania, owoce o masie do trzech gramów i długości 2,5 cm są zielone z delikatnym słodko-kwaśnym miąższem i aromatem jabłkowo-ananasowym;
  • Gourmet to nie tak dawno wyhodowana odmiana średnio dojrzewająca o dużych owocach o długości do 32 mm, o wadze od 4 do 5,5 g słodko-kwaśnego smaku ananasa.

Interesujące dla ogrodników są również odmiany Actinidia kolomikta Moma, Narodnaya, Vafelnaya, Priusadbnaya, Prazdnichnaya, Slastena i inne.

Actinidia polygama (Actinidia polygama)

Dorasta do 4-5 metrów, obwód tułowia do 2 cm, na zewnątrz wygląda jak aktinidia kolomikta. Liście są podłużne, eliptyczne, skierowane ku górze i ząbkowane wzdłuż krawędzi. Kolor – zielony ze srebrzystymi plamkami, liście żółkną jesienią. Pachnące białe kwiaty są zwykle samotne i dwupienne, ale czasami są biseksualne. Owoce są jadalne, ważą do 3 g. Odmiany:

  • Actinidia Apricot to odmiana późno dojrzewająca o umiarkowanej zimotrwałości, ale odporna na choroby i szkodniki. Samozapłodnienie, czyli wymaga roślin męskich. Jagody spłaszczone z obu stron mają do 3,5 cm długości i do 6 g wagi, mają słodko-kwaśny smak i aromat balsamiczny;
  • Beauty to zimotrwała, odporna na choroby i szkodniki odmiana o bardzo pachnących żółtawozielonych owocach o kwaśnym smaku ok. 3,5 g;
  • Wzorzyste – kształt owocu jest cylindryczny, wydłużony, koloru pomarańczowego z ledwo widocznymi podłużnymi pasami; odmiana późna, posmak i aromat figowo-pieprzowy.

Actinidia giraldii (Actinidia giraldii)

Niektórzy naukowcy rozważają różne odmiany Actinidia arguta, jednak Actinidia Giraldi ma większe i słodsze owoce. Ponadto w naturze gatunek ten jest tak rzadki, że znajduje się w Czerwonej Księdze. Tak więc, jeśli wyhodujesz tę winorośl na swojej stronie, przyczynisz się do zachowania rzadkiego gatunku na Ziemi. Odmiany:

  • Juliana – w zielonych owocach tej późnej odmiany kształt jest ściśnięty z boków, waga jagody wynosi od 10 do 15 g, smak jest słodki, aromat jabłkowo-ananasowy;
  • Alevtina – ta sama bocznie spłaszczona beczkowata forma zielonych owoców, masa jagód od 12 do 20 g, słodki smak, aromat jabłkowo-ananasowo-truskawkowy;
  • Rodzima – późna odmiana o beczkowatych, skróconych jagodach, spłaszczonych z boków, masa owoców od 7 do 10 g, mocny ananasowy aromat.

Actinidia purpurea (Actinidia purpurea)

Potężna, dwupienna winorośl pochodząca z Chin. Odporna na cień, obficie kwitnie i owocuje. Duże, słodko-fioletowe owoce dojrzewają pod koniec września. Jedyną wadą jest niska odporność tego gatunku na zimno. Do tej pory znana jest tylko odmiana Purple Sadovaya, której owalne bordowe owoce o wadze 5,5 gi długości 2,5 cm mają słodki smak i delikatny aromat marmolady.

Hybryda Actinidia

Pojawienie się tego podgatunku jest całkowicie zasługą kijowskiego hodowcy I.M. Shaitan, który skrzyżował actinidia arguta z actinidia purpurea, w wyniku czego pojawiły się nowe odmiany o wysokiej zimotrwałości i wielkoowocowości actinidia arguta oraz aromacie, smaku i bukiecie typu kwitnienia i owocowania actinidia purpurea. Później dzieło Szaitana kontynuował hodowca Kolbasina. Odmiany:

  • Kievskaya Krupnoplodnaya – późno dojrzewająca odmiana o dużych owalnych zielonych jagodach o wadze do 10 g o delikatnym słodkim smaku;
  • Candy – późna odmiana o owalnych zielonych owocach o wadze do 8 g o słodkim smaku i karmelowo-owocowym aromacie;
  • Pamiątka – kolor owoców zielonkawo-czerwony, waga – do 8 g, słodki smak, aromat figowo-cukierkowo-owocowy.

Na popularności zyskują również takie odmiany aktynidiów hybrydowych, jak Kievskaya Hybrid-10 i Hybrid Sausage.

Właściwości aktynidii

Przydatne właściwości aktynidii

Dojrzały owoc aktynidii zawiera błonnik, skrobię, karoten, cukry, substancje pektynowe, witaminy, sole mineralne, kwasy fenolokarboksylowe i organiczne, związki zawierające azot, saponiny, alkaloidy i inne substancje niezbędne dla organizmu człowieka. Pod względem zawartości witaminy C owoce aktynidii przewyższają pomarańcze, cytryny, a nawet czarne porzeczki. Oprócz kwasu askorbinowego jagody aktynidii zawierają witaminy P i A, nasiona owoców są bogate w oleje tłuszczowe.

Owoce rośliny polecane są do stosowania w pożywieniu przy anemii, chorobach układu pokarmowego i płuc aż po gruźlicę, a także na szkorbut, reumatyzm, lumbago, niedobór witamin, zapalenie okrężnicy, rzeżączkę, a nawet próchnicę.

Inne części rośliny również mają właściwości lecznicze. Na przykład kora zawiera garbniki i glikozydy nasercowe, dzięki czemu ma działanie wykrztuśne, uspokajające, regenerujące krew i tonizujące.

W przypadku odbijania się, zgagi i innych dolegliwości trawiennych, aktynidia jest niezbędna, wspomaga również szybsze trawienie mięsa i ma łagodne działanie przeczyszczające.

Preparat oparty na aktynidii „Polygamol” działa tonizująco, zwiększa diurezę i wspomaga czynność serca. Nalewka z Actinidia służy do dusznicy bolesnej. Odwar z korzeni i napar z liści aktynidii stosuje się w leczeniu bólu stawów, rwy kulszowej i dny moczanowej na zewnątrz. Sok i skórka owocowa mają działanie gojące rany, zwiększają apetyt.

Actinidia jest stosowana w leczeniu pasożytów, przeziębień i krwawień. Maść z owoców aktynidii służy do masażu i po złamaniach kości.

Przeciwwskazania do aktynidii

Należy zachować ostrożność podczas stosowania dowolnego produktu lub leku. W związku z tym aktynidia nie ma przeciwwskazań, niemniej jednak jest niepożądane, aby osoby z zakrzepowym zapaleniem żył, żylakami i wysoką krzepliwością krwi spożywały owoce aktynidii, zwłaszcza w dużych ilościach. Przejadanie się jest ogólnie szkodliwe, ale w przypadku aktynidii może prowadzić do rozstroju jelit.

I na koniec kilka przepisów, które mogą Ci się przydać.

Napar z jagód: suche jagody zalej wodą i gotuj na małym ogniu przez godzinę, aż powstanie skoncentrowany napar. Wyłącz, ostudź, odcedź. Pij małe porcje po posiłkach, aby zapobiec rakowi.

Rewitalizująca maść owocowa: świeże owoce rozgnieść, wymieszać z tłustą bazą (np. Smalcem) i rozgniecionymi nasionami gorczycy. Stosować do masażu i po złamaniach.

Odwar z kory aktynidii: 20 g pokruszonej kory zalać szklanką wrzącej wody i umieścić w łaźni wodnej na pół godziny do naparu, następnie ostudzić i przecedzić. Jedz dwie do trzech łyżek stołowych trzy razy dziennie w przypadku zaburzeń metabolicznych w organizmie.

Napar z liści i kwiatów aktynidii: posiekaj kwiaty i liście w ilości 20 g, zalej szklanką wrzącej wody i pozostaw na 15 minut w łaźni wodnej, następnie ostudź i przecedź. Wypij jedną trzecią szklanki trzy razy dziennie na reumatyzm i dusznicę bolesną.